Auteur archief: Freedom for Free

OOGGETUIGE // DE ENIGE GOD

Geplaatst op door

DE ENIGE GOD

Vanuit onze trainingsschool Wholehearted reisden een aantal deelnemers af naar Azië X om mee te werken in het zendingsveld. René van Vulpen vertelt hieronder over zijn ervaringen op deze reis en hoe hij onder de indruk komt van de enige God.

INDRUK VAN HET LAND
In de hoofdstad begeleidde een broeder van team Azië X ons op een bezoek in één van de grootste tempels van het land om meer van de cultuur en de gewoontes te leren kennen en begrijpen. We liepen de openlucht-tempel binnen en ik zag dat de overledenen openlijk werden verbrand. Ze werden geofferd aan de afgoden. Ik rook de lijken en verbrande haren. Het as van de overledenen kwam in de rivier terecht. Lopend over de brug zien we drie priesters, geheel verkleed en hun gezicht geverfd, zittend bij een tempel. De blik in hun ogen is niet het licht, maar de duisternis. Er komt een vrouw langs en zij wil ons kettinkjes verkopen met duivelse tekens erop. Ook een stip op het voorhoofd is mogelijk. Rechts van ons zitten ‘waarzeggers’ die handoplegging doen en toekomstvoorspellingen. Dit is écht de meest heftige plek die ik in mijn leven gezien heb. Een plek waar letterlijk alles wat leeft de dood ademt! De lokale bevolking aanbidt echt alles en bijna overal is een afgod voor.

UITDELEN
We mochten in de kerk en gevangenis getuigen over wat de Heere Jezus in ons leven gedaan heeft. In aardse begrippen was ik rijk, maar geestelijk zo dood als een pier. Door Zijn bloed ben ik gered en heb mogen kiezen om Hem te volgen en te mogen groeien en te delen in Zijn verlangen(s). We konden tot steun zijn, bemoedigen en voor veel van hen bidden. De samenwerking met het team Azië X was echt één door de Geest.  Een wederzijdse oprechtheid en echtheid in onderlinge liefde voor elkaar en de dankbaarheid om met elkaar te mogen dienen. Bijzonder om dit zo te mogen ervaren en deel te mogen zijn van een familie in Christus aan de andere kant van de wereld.

DE CONFERENTIE
De tweede en de derde dag hebben we de jongeren mogen bedienen en hier heb ik de kracht van God mogen zien en mogen ervaren. Markus 16 vers 15-20 is werkelijkheid geworden, jongeren getuigen over ontmoetingen met Jezus en de hemel, velen worden bevrijd en er vindt heling plaats, wat een contrast met de tempel die ik de eerste dag zag. God heeft laten zien dat er 1 God is en dat er geen andere goden aanbeden mogen worden dan Hij alleen! Er is maar één weg en één waarheid naar het Leven en dat is Jezus christus!

“De Heere dan is, nadat Hij tot hen gesproken had, opgenomen in de hemel en heeft Zich gezet aan de rechterhand van God, maar zij gingen overal heen om te prediken, en de Heere werkte mee en bevestigde het Woord door de tekenen die erop volgden. Amen.” Markus 16: 19,20

PERSOONLIJK
Bijzonder rijk en enorm dankbaar ben ik om mee te mogen werken in Zijn plan. Ik ervaar dit steeds meer door heel dicht bij Hem te zijn en te blijven. Door iedere keer meer te verlangen naar Hem en met Hem te zijn (intimiteit), groei ik steeds meer in identeit en autoriteit. Ik heb persoonlijk mogen zien dat de vrucht en gaven van de Geest ontwikkelt worden door Hem in ons en dat Hij degene is die bepaald op welke wijze, wanneer en door Wie Hij heen zal werken (Galaten 5: 22 en 1 Korinthe 12: 5-11). Als we Hem laten leiden, leidt Hij ieder naar Jezus Christus.

The Holy Spirit is the one who leads us to The Truth!
René van Vulpen

Getuigenis François

Geplaatst op door

// Een hemelse ontmoeting //

Op zaterdagochtend 22 april 2023 wordt François getroffen door een hartstilstand, terwijl hij meewerkt in het team van ‘Destiny by Design’ in Aalsmeer. Tijdens een coachingsgesprek met jongeren zakt hij ineen. Eerste hulp wordt ingeschakeld en de traumahelikopter is al snel onderweg. François wordt uiteindelijk met succes gereanimeerd, maar is wel enkele minuten zonder zuurstof geweest. Om goed wakker te worden en geen hersenschade op te lopen is een snelle reanimatie (binnen drie minuten) van levensbelang. De vooruitzichten voor François zijn medisch gezien volgens de hulpverleners niet zeer gunstig.

Met man en macht wordt er vanaf dat moment in het natuurlijke door de ambulancebroeders en de artsen in het ziekenhuis voor hem gezorgd. In het geestelijke is er door diverse mensen en groepen in het land vanaf dat moment gebeden. François wordt de eerste 24 uur in slaap gehouden om de hersenen zoveel mogelijk rust te geven en het lichaam de beste kans te geven op herstel. De eerste 24 uur zijn voor hem cruciaal om te ontwaken, maar de artsen zijn hierover niet optimistisch. De meeste mensen herstellen hier niet van, of worden wakker in een toestand met slechte prognoses.

François’ dank gaat uit naar God, die Hem terug gebracht heeft uit de dood en nog een bestemming op zijn leven heeft liggen. Dankbaarheid is er ook naar de ambulancebroeders en artsen voor hun adequate zorg. Daarnaast dankt hij in het bijzonder het Lichaam van Christus, zijn kerkelijke gemeente, andere mensen die in gebed zijn samengekomen en alle individuele bidders. De kracht van de eenheid in de Geest heeft zijn gezin in deze periode enorm ervaren en ook dat het gebed van velen beweging heeft gebracht in de hemelse gewesten. God hoort ons als wij bidden en heeft in Zijn Soevereiniteit ervoor gezorgd dat François terug kon keren onder de levenden. Wat maakte François mee tussen leven en dood? Hij getuigt hiervan door te getuigen van wat hij heeft gezien:

“Ik heb niet gezien dat ik uit mijn lichaam was. Ik was van het ene op het andere moment op een andere plek en liep daar op een pad. Dit pad zag er niet uit als een weg die je hier op aarde ziet, maar als een soort weg in de lucht met hobbels en golven, waarbij het pad langzaam naar boven liep. Het pad leidde naar een licht. Terwijl ik over dit pad liep wist ik mij volledig veilig en was het helder dat ik onderweg was naar het Koninkrijk van God. Het licht had een prachtige aantrekkingskracht en ik wilde alleen maar daar naar toe. Ik was mij niet meer bewust van mijn aardse leven, hoorde geen stemmen van dierbaren en had ook geen behoefte achterom te kijken. Mijn aandacht was alleen gericht op de weg naar het licht en hoe ik daar naar toe ging. Voor mij zag ik 7 treden die ik nog op moest lopen, voordat ik de volheid van het licht zou binnengaan. Het was helder dat als ik daar boven zou komen, ik de hemel zou binnengaan. En ik weet in mijn hart dat – als ik daar zou zijn aangekomen – ik ervoor gekozen zou hebben om er te blijven en om de heerlijkheid van God binnen te gaan.” 

“Op de weg die ik bewandelde zag ik het kruis van Jezus aan mijn linkerkant. Voor mij betekende dit op dat moment: ‘Jezus heeft de weg gebaand. Zonder Jezus was het niet mogelijk geweest op deze weg te komen.’ God heeft zijn Zoon naar ons toegestuurd om het mogelijk te maken dat wij in dit eeuwig leven kunnen komen bij Hem. Op zo’n moment besef je hoe ‘kort’ je aardse leven is in het licht van de eeuwigheid. En dat wat op aarde is geweest slechts een fractie is van het leven dat we gaan leven met God. Het werd dus heel duidelijk voor mij dat mensen alleen daar kunnen komen als ze Jezus hebben aangenomen, zonder Hem is het niet mogelijk hier binnen te gaan. Ik besef mij dat ik op de juiste weg loop van Jezus en ben daarin volledig gerust en ontspannen. Jezus hing ook niet meer aan het kruis, maar het kruis was leeg en getuigde daarmee van een Heer die is opgestaan.”

“Ik was dan ook rustig aan het genieten van deze indrukken en onderweg naar het licht. Opeens verschijnt er een engel voor mij. Hij was enorm, namelijk 3 meter hoog en er ging een enorm licht van hem uit. Ik moest omhoog kijken om hem aan te kijken. Het was duidelijk dat de engel autoriteit gekregen had. Het kwam niet in mij op een vraag te stellen of te praten, vanwege de indrukwekkende en heerlijke verschijning. Deze engel had een zwaard in zijn hand. Het zwaard was net zo groot als ik. Ik kon heel goed zien hoe het zwaard eruit zag. Het dwarse stuk wat je hand beschermt was gemaakt van de twee vissen van het evangelie, eronder was een grote parel in de vorm van een bloeddruppel. Dit was voor mij het bloed van Jezus.”

Door Carla Veldhuis heeft hij op een doek laten vastleggen wat hij heeft gezien.

“De engel steekt dit zwaard voor mij in de grond. Terwijl de engel het zwaard ophief en rechtop in de grond stak, sprak hij tegen mij met autoriteit enkel deze woorden: “Tot hier en niet verder!”. Hierop volgend begint de grond onder mijn voet te schudden en scheurt de aarde voor mij open op de plek waar het zwaard in de grond ging. Ik kon daardoor dus duidelijk niet meer verder lopen op de weg naar het licht. Daarna was ik eigenlijk gelijk terug in mijn lichaam op aarde en ben ik weer langzaam wakker geworden.”

“Ik was blij toen ik wakker werd om mijn dierbaren te zien. Ik mocht terug, omdat God nog een plan heeft met mijn leven en daarom ook dankbaar dat de aarde nog zijn bestemming is voor mij. Ik kijk uit naar de werken die Hij nog voor mij heeft voorbereid.”

Ik heb een tweede kans gekregen. Hij is mijn God als ik wankel. Ik zal zingen voor Hem, zolang ik adem heb en leef. Hij is de beste vriend die je kunt hebben. De artsen hebben mij nagekeken op vernauwing in mijn aderen, of littekens op mijn hart. Ik heb een MRI, echo en ECG gehad, maar er is niks te vinden. Ik mocht het ziekenhuis binnen 2 weken uit met alleen twee paracetamol, wat zeer ongebruikelijk is voor iemand die een hartstilstand heeft gehad. Nu besef ik me des te meer dat wat wij hier doen niet voor onszelf is, maar voor God. Wij zijn voor Hem gemaakt en daarom kijk ik uit naar wat God in beweging zal gaan brengen in mijn leven. God is soeverein en Hij is de Enige die bepaald waar wij onze volgende stap zullen zetten.

PRISON UPDATE AZIE | FEBRUARI 2020

Geplaatst op door

Prison update azie | februari 2020

De decembermaand voor onze zendelingen in Azië stond vol met bezoeken aan verschillende gevangenissen. In totaal zijn er 6 gevangenissen bezocht en meer dan 350 gedetineerden bereikt met het evangelie. Vele mannen van verschillende stammen hoorden nu voor het eerst in hun leven over wie Jezus Christus is. Dat is zeer uitzonderlijk! Ook blijft het een groot wonder dat we ondanks de strenge wetgeving heel warm onthaald worden door de gevangenisdirecties. We zijn vrij om Bijbels, boeken en eten uit te delen. Het was de eerste keer dat we 100 vrouwen in het vrouwenblok mochten toespreken! Met als resultaat dat er die dag 3 vrouwen zich bekeerden en openlijk voor Jezus wilden kiezen.

De route naar de gevangenis toe

U kunt het zich wellicht niet helemaal voorstellen hoe de wegen in het bergachtig gebied zijn. Maar we geven graag een klein reisverslag om een indruk te geven van de route die onze zendelingen af moeten leggen om een gevangenis te bezoeken. “3 uur lang zaten we in de Jeep en werden we letterlijk alle kanten op geslingerd. Dit was vanwege de grote gaten in de onverharde wegen. Het leek net alsof we aan het dansen waren in de auto, alles schudde! Het resultaat was dat we allemaal ziek en misselijk werden. Hoofdpijn, overgeven en een draaierige maag… dat waren de symptomen toen we gearriveerd waren bij de gevangenis. Toch kijken we altijd terug op een zeer gezegende reis, omdat je God ziet werken tijdens zo’n bezoek!”, aldus onze zendeling.  

Getuigenis uit het vrouwenblok

“Eén van de vrouwen die zich in het cellenblok bekeerde tot Jezus, was *Sarita. Haar familie aanbidt Hindoe geesten uit het voorgeslacht, waardoor Sarita vaak angst dromen kreeg. Ze werd op dezelfde ochtend van ons bezoek huilend wakker, omdat ze zich in de dromen gedwongen voelde om seksuele en onreine handelingen te verrichten. De leider van dat cellenblok zag dat Sarita wakker werd in angstzweet en vertelde (omdat zij christen was) dat wij op bezoek zouden komen. Ze stelde Sarita gerust en vertelde dat er christenen kwamen die voor haar konden bidden. Zo hebben we na de kerstdienst met haar gebeden en mochten we in de naam van Jezus alle vloeken over haar leven verbreken. We hebben pastorale zorg mogen verlenen en haar gerust kunnen stellen dat dankzij Jezus Christus deze dromen niet meer terug mogen komen. Hij heeft ons namelijk daarvan vrijgemaakt door te sterven aan het kruis! Deze boodschap konden we dankzij deze gebeurtenis aan meerdere vrouwen vertellen. Ze waren zo bemoedigd!

Nadat we voor hen gebeden hadden was de dankbaarheid groot. God zag deze drie vrouwen die Hem wilden leren kennen als hún Redder. En Hij wist al lang dat we deze vrouwen zouden ontmoeten. Zijn timing is perfect!”

GETUIGENIS // WAT GOD IN 2 JAAR KAN DOEN

Geplaatst op door

GETUIGENIS //
WAT GOD IN TWEE JAAR KAN DOEN …

Door omstandigheden stond het leven van Henk eind 2016 totaal op zijn kop. Zijn vertrouwen in mensen was tot een nulpunt gekelderd en ook lichamelijk en geestelijk zat hij er doorheen. “Toch was er één ding wat ik zeker wist, Jezus laat me nooit in de steek. Daarom kon ik niet anders dan de Bijbel lezen, bidden en aanbiddingsmuziek luisteren, vertelt Henk.”

Totaal onverwacht ontving ik in juni 2017 een uitnodiging om voor een week met Freedom For Free naar Roemenië te gaan. “Bereidt je getuigenis in het Engels voor om deze met de gevangenen te delen?”, dat was de enige informatie die ik van te voren had ontvangen.

Die week is voor mij levens veranderend geweest. Het getuigen in de gevangenis, bidden met zigeuners en het zingen in het vrouwen opvanghuis (Mana Deschisa) raakte me zo in mijn hart dat ik huilend de week door ben gegaan. De ogen van deze mensen veranderde zo wanneer we ze over Jezus Christus vertelden…. Tijdens een dienst in de plaatselijke gemeente bad ik mee en door de kracht van de Heilige Geest werden mensen bevrijd, genezen en hersteld! Ik ervoer zo’n enorme kracht dat tijdens het bedienen van mensen spontaan mijn arm begon te trillen. De Heilige Geest vulde mijn hart met bewogenheid voor de mensen. Daardoor kreeg ik het verlangen om meer over de Heilige Geest te ontdekken en overal van Jezus te getuigen.

Toen ik thuis kwam was ik enorm veranderd en dat merkte mijn vrouw ook. Ik bad voor mensen die problemen hadden met angstige dromen en voor pijnlijke knieën. Ze ervoeren de kracht van God, rust en werden genezen! Ruim een jaar ben ik mijzelf gaan verdiepen in de Persoon van de Heilige Geest en dat is een bijzondere tijd geweest. Conferenties bezoeken, Bijbelstudies volgen, boeken lezen, YouTube preken luisteren en profetieën ontvangen…  Ik leerde de Heilige Geest steeds meer kennen en wilde Jezus dienen. Op een gegeven moment bad ik tot Jezus en zei ik: ‘hier ben ik… Uw dienaar, U mag mij helemaal hebben, mijn gezin, huis, geld, alles wat ik heb’. En toen brak er een nieuw seizoen aan. God ging mij gebruiken in Zijn Koninkrijk. Ik reisde naar Ghana en Roemenië voor evangelisatie en diende bij meerdere zendingsprojecten. Bijna dagelijks ontmoet ik mensen in mijn woonplaats en mag ik met hen bidden. Ik getuig van Jezus Christus en zie ze tot bekering komen.

Jezus, hier ben ik.

HENK

Ik dank God en Jezus dat ik meer van de Persoon van de Heilige Geest heb mogen leren kennen. Mijn leven is zo vol van vreugde geworden! Ik leer nu steeds meer kijken en luisteren met de ogen en oren van God. Mijn kinderen zeggen, er is veel meer Jezus bij ons in huis gekomen… Dank U Heilige Geest.

Mattheüs 25:40 en 28:17-19.

JEUGDCONFERENTIES IN AZIE

Geplaatst op door

GETUIGENIS // AZIE JEUGDCONFERENTIE

Afgelopen oktobermaand heeft ons team in Azië maar liefst 3 jeugdconferenties georganiseerd voor in totaal 900 jongeren. Het was voor vele tieners en jongeren een onvergetelijke tijd samen met God en elkaar. Het onderwijs over ‘relaties’ met ouders en familie, God als Vader en genezing raakte velen diep in hun hart. Hier lezen jullie het getuigenis van Akshara* en krijgen jullie een mooie sfeerimpressie te zien op de foto’s.

Akshara: “Ik ben 25 jaar oud en al vaak naar christelijke conferenties geweest, alleen nog nooit naar een conferentie als deze! Er was hele mooie aanbidding en je kon God’s tastbare aanwezigheid voelen. Als ik in het verleden leeftijdsgenoten zag huilen, raakte mij dat niet. Sterker nog, ik lachte deze jongeren uit en dacht bij mijzelf dat ze aandacht wilde trekken met hun tranen. Dit alles veranderde op de tweede dag van de conferentie. Nadat er werd gesproken over het thema ‘families’ begon ik plotseling heel hard te huilen. En hoe hard ik ook mijn best deed om te stoppen, het lukte niet. Vier uur lang rolden er tranen over mijn wangen.”

Nadat er werd gesproken over het thema ‘families’ begon ik plotseling heel hard te huilen. En hoe hard ik ook mijn best deed om te stoppen, het lukte niet. Vier uur lang rolden er tranen over mijn wangen.

AKSHARA*

Mijn vader en moeder zijn gescheiden toen ik nog maar 6 jaar was. Daarna heeft mijn moeder mij weggehaald bij mijn vader, waardoor ik hem nooit meer heb gezien. Negentien jaar lang sprak ze erg slecht over hem, waardoor ik mijn vader langzaamaan ben gaan haten. Maar tijdens het diepe huilen, besefte ik mij dat ik niets liever wilde dan mijn vader spreken. Dat was voor mij een wonder! Na al die jaren wilde ik ineens een relatie opbouwen met mijn natuurlijke vader. Daarna heb ik hem opgebeld en vertelt dat het me spijt, dat ik hem mis, maar bovenal dat ik van hem houd! Ik kan niet wachten om hem te gaan zien…


God is een God van herstel. Hoe mooi is het dat tijdens deze conferenties niet alleen de band tussen kinderen met God de Vader wordt herstelt, maar ook de band met natuurlijke vaders. Dat is onze God!

sfeerimpressie

REISVERSLAG // GOD GEEFT STOUTMOEDIGHEID

Geplaatst op door

Reisverslag //
God geeft stoutmoedigheid

Het waren zeven lange dagen in Roemenië met een VOL programma! Toch zat ik op de terugreis naar Nederland stuiterend in het vliegtuig. Ik dacht bij mijzelf: “Hoe is dit nu mogelijk?”
Nou dit is de reden: ik heb ‘gevangenen’ hun leven aan Jezus Christus zien geven. Iets mooiers dan dit is er niet.

Tijdens de reis ontdekte ik wat voor kracht er is in het vertellen van je persoonlijk getuigenis. In één van de gevangenissen deelde ik mijn levensverhaal. Tijdens dit moment was er een gedetineerde met een enorme lichaamsbouw die plotseling ging staan en het gesprek met mij aanging. Ik geef hem even de naam Paulus. Paulus is een ex-maffiabaas die nog vele decennia achter de tralies moet doorbrengen om wat hij heeft gedaan. Hij is enige tijd geleden tot geloof gekomen en spreekt met passie en kracht over Jezus in de gevangenis. Nu stond Paulus voor me en vroeg hij of hij voor mij mocht bidden. Ik stemde daar mee in en voordat ik het wist stonden er 16 gedetineerden om mij heen om voor mij te bidden! De atmosfeer in die ruimte veranderde door de tastbare aanwezigheid van God. God was duidelijk aan het werk, ook in mijn hart.

Nu stond Paulus voor me en vroeg hij of hij voor mij mocht bidden. Ik stemde daar mee in en voordat ik het wist stonden er 16 gedetineerden om mij heen om voor mij te bidden!

TOINE

Er is nog een moment dat mij is bijgebleven, namelijk tijdens een bezoek aan een andere gevangenis. Na het delen van de boodschap en het bidden straalden de ogen van de mannen nu leven uit in plaats van een doffe blik. We zagen de gedetineerden elkaar zelfs verdringen achter de tralies om ook iets van het evangelie te kunnen horen. Ze staken daarbij hun handen door de tralies om ons de hand te schudden en hun verhaal te delen. We beseffen het niet altijd, maar er is een grote honger naar de blijde boodschap van Jezus Christus. De Heilige Geest deed een prachtig werk in ons allemaal.

Wat ik heb geleerd op deze reis is dat God ons vrij- en stoutmoedigheid wil geven om mensenlevens krachtig aan te raken, te veranderen én te redden. Dat doet Hij door Zijn Heilige geest, DOOR ONS heen! We reisden naar Roemenië om gedetineerden te zegenen en te bemoedigen, maar we werden zelf gezegend en bemoedigd. Ons doel was om de genadeboodschap van Jezus te vertellen en de bijzondere uitwerking daarvan in mensenharten.

Groet van Toine

“De Geest van de Heer rust op mij, want hij heeft mij gezalfd. Om aan armen het goede nieuws te brengen heeft Hij mij gezonden, om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken …” | Lucas 4:18

EEN BRIEF UIT DE VROUWENGEVANGENIS

Geplaatst op door

Een brief uit de vrouwengevangenis

Mijn naam is Ionela en ik schrijf deze brief vanuit de gevangenis in Roemenië. Ik ben nu 36 jaar oud en heb twee prachtige kinderen gekregen, namelijk een jongen van 11 jaar en een meisje van 2,5 jaar oud. Ik ben orthodoxchristelijk opgevoed, maar mijn hele leven lukte het nooit om te bidden vanuit mijn hart. Al vanaf dat ik een kind was, voelde ik mij leeg van binnen. Totdat ik jullie vorige maand heb ontmoet… Die dinsdag hebben jullie voor mijn rugpijn gebeden en de pijn was weg! Ik voelde een warmte in mijn rug en het was alsof Jezus naar mij kwam toegelopen.

Voor de eerste keer in mijn leven opende ik mijn hart. Ik kon zeggen wat ik nooit kon zeggen vanwege de pijn en het verdriet in mijn leven. Ik heb verkeerde dingen gedaan, zo veel… Al mijn familieleden en vrienden hebben mij verlaten en dat neem ik ze niet eens kwalijk. Ik heb hen niet op waarde geschat en dat had ik wel moeten doen. Ik realiseer me nu dat ik ze veel pijn heb gedaan. De enige persoon die ik nu nog heb is de Heere Jezus. Tijdens jullie bezoek heb ik mijn handen omhoog geheven en gevraagd of God mij op de juiste weg wil leiden. “Alstublieft Heer, laat mij Uw weg zien! Ik heb wijsheid nodig, omdat ik niemand kan vertrouwen.”

“Alstublieft Heer, laat mij Uw weg zien! Ik heb wijsheid nodig, omdat ik niemand kan vertrouwen.”

IONELA

De reden dat ik deze brief schrijf aan jullie is omdat ik gebed nodig heb om dichtbij Jezus te blijven en om van Hem te leren houden. En terwijl ik deze brief schrijf heb ik weer hoop, omdat ik mij besef dat ik eindelijk niet meer alleen ben.

Bedankt.

GEDETINEERDE AAYUSHA: “IK WERD VALS BESCHULDIGD VAN MOORD”

Geplaatst op door

Gedetineerde Aayusha: “ik werd vals beschuldigd van moord”

Mijn naam is Aayusha en ik ben 28 jaar oud. Ik ben geboren in Azië en opgegroeid in een typisch Hindoe orthodox gezin met 7 zusjes en broertjes. We waren een arm gezin en konden nauwelijks eten kopen. Jaren later gingen mijn ouders scheiden, trouwde mijn vader met een nieuwe vrouw en kreeg mijn moeder een nieuwe vriend. Na die scheiding braken mijn ergste jaren uit mijn jeugd aan. Alle verantwoordelijkheden in het gezin kwamen namelijk op mijn schouders te liggen.

Samen met twee broertjes had ik opeens geen plek om te wonen en dat zorgde ervoor dat we gingen bedelen en slapen op straat. Vele nachten viel ik met een lege maag in slaap, zodat ik mijn twee broertjes te eten kon geven. Ik deed alles voor geld. Zo heb ik vaak mijn lichaam moeten verkopen aan mannen, zodat ik ons van eten kon voorzien. Dat leek toen de enige optie. Om mijzelf in leven te houden begon ik alcohol te drinken, te roken, gebruikte ik drugs en werd ik Kali don (leider) van een ‘straatgang’. Zo af en toe ging ik naar een kerk waar ze voedsel uitdeelden, dus deed ik alsof ik in Jezus Christus geloofde om eten te krijgen. Mijn leven veranderde alleen niet.

Op een nacht veranderde dat alles. Samen met vrienden was ik buiten lol aan het maken, totdat de politie langskwam. We verstopten ons bij een rivier, maar ik werd de volgende dag gearresteerd. Ik werd beschuldigd van moord op een medeganglid! Maar alles wat ik op dat moment wist, was dat er iemand tijdens het verstoppen was overleden in een plastic watertank. Ik wist van niks… En omdat niemand voor mij kon spreken, kwam ik in de gevangenis terecht. Wat toen een nachtmerrie leek, werd later een grote zegen.

Ik werd beschuldigd van moord op een medeganglid! Wat toen een nachtmerrie leek, werd later een grote zegen.

AAYUSHA

In de gevangenis waren sommige van mijn zussen daar christen. Eén keer per week kwamen we bij elkaar om te zingen, vasten en bidden. Ik voelde me er blij door! Uiteindelijk verwelkomde ik Jezus toen opnieuw in mijn hart, maar dit keer was het anders. Ook al was het moeilijk om niet terug te vallen in oude patronen, Jezus gaf mij genade en kracht om ze te overwinnen. En in de loop van de tijd stopte ik met drinken en het kouwen van tabac. Ik begon zelfs te bidden! Na een lange tijd kwam ik vrij en werd ik opgenomen in een gezin dat mij hielp met Bijbelstudie. Daar leerde ik God nog dieper kennen. Ik dacht altijd dat alle goden hetzelfde waren: Hindoegoden, Boeddha en Jezus. Maar nu weet ik zeker dat er maar één god is en dat is Jezus. Ik vroeg Hem vergeving voor al mijn slechte daden en begon anderen die mij pijn hadden gedaan te vergeven. Ik vergaf mijn vader, mijn moeder en vrienden die me hadden laten zitten. Ik vergaf ze alles en dat had ik nog nooit gedaan! Ik dacht altijd dat God ver weg was, maar weet nu dat Hij dichtbij is. Hij heeft zelfs mij aanvaard, terwijl ik vaak niks met Hem te maken wilde hebben. Nu wil ik dichter naar Zijn hart groeien. Ik ben zo dankbaar dat God en deze familie mij hebben geholpen. Ik heb een vrede in mijn hart die ik in heel mijn leven nog nooit heb gehad.

*De namen en foto’s zijn gefingeerd vanwege privacy redenen.
*Because of security and privacy reasons we change names and pictures.

PRISON UPDATE: AZIË JULI 2019

Geplaatst op door

Prison update: Arie juli 2019

Het is echt een groot wonder van God dat er nieuwe gevangenisdeuren opengaan in een gebied waar de christenvervolging een zeer bedreigende vorm aanneemt. Binnen een paar maanden mochten we 4 nieuwe gevangenissen bezoeken en vragen de gevangenisleiders ons steeds meer om hulp. In één van de gebieden (deze houden we om veiligheidsredenen geheim) mochten we ontdekken dat er 3 ex-gedetineerden de gevangenis ingaan om met 75 christenen samen te komen om te getuigen, zingen en te bidden. Deze drie ex-gedetineerden hebben hun straf uitgezeten, hebben de genade en liefde van Jezus leren kennen en zijn nu voorgangers geworden. Tijdens het bezoek aan deze gevangenis bracht ons team een flinke doos christelijke boeken met zich mee, zodat de gevangenen tijdens hun detentie opnieuw bemoedigd en geraakt kunnen worden door de liefde van Jezus.

Ook mochten we het vrouwengedeelte bezoeken waarin we vier zusters spraken. Eén vrouw genaamd Binsa zit vast, omdat ze betrokken is geweest bij een drugsdeal. Op het vliegveld vroegen haar man en broer aan haar of ze een pakketje bij zich wilde houden. Ze moest er goed op letten, omdat er ook geld in zou zitten. Toen de politie aan haar vroeg wat erin zat, gaf ze eerlijk antwoord, maar toen ze het pakketje open moest maken zaten er tot haar grote schrik drugs in! Binsa is nu 30 jaar oud, heeft een zoon van 11 jaar en moet helaas nog 5 jaar haar straf uitzitten. Samen met de andere aanwezige christenvrouwen bidt ze voor een kleine ‘kerkzaal’ in de gevangenis om daar God te kunnen aanbidden en ontmoeten.

We zijn dankbaar voor de ontmoetingen met nieuwe gevangenisdirecteuren en hopen de christenen binnen en buiten de gevangenissen te kunnen blijven bemoedigen.  

GEDETINEERDE DENISA: “IK HAATTE GOD”

Geplaatst op door

Gedetineerde Denisa: “ik haatte god”

In april en mei zijn Marius en Roxana (FFF-team Roemenië) weer volop bezig geweest om de vrouwen in de gevangenis te bemoedigen met onderwijs uit de Bijbel. “We zijn nu bij les 7 aangekomen”, vertelt Roxana. “Bij les 7 staat Jezus Christus centraal, we leggen uit wie Hij is, hoe Zijn karakter is en wat Hij ons leerde. Daarna vragen we aan de vrouwen of ze hun hart willen openen voor Hem. Vandaag mochten we opnieuw getuige zijn van een groot wonder.”

Nadat de vrouwen hun hart hadden opengezet voor de genade van God en Jezus hadden uitgenodigd in hun leven, begon *Denisa erg te huilen. Terwijl de tranen over haar wangen rolden, stond ze op en zei ze: dit is voor mij! Dit gaat over mij! Ik moet jullie iets vertellen. *Denisa: “Ik heb God al zo lang gehaat en wilde echt niks met Hem te maken hebben. 12 jaar geleden overleed er iemand die dicht aan mijn hart lag. Ik gaf God de schuld van dit verlies en hield Hem verantwoordelijk. Mijn haat zat zo diep en ik sprak kwaad over God. Nu ik hoor over Jezus en wie Hij werkelijk is, schaam ik mij diep over wat ik heb gedaan. Ik wil terug bij Jezus komen en opnieuw beginnen.” Denisa werd op deze dag, na 12 jaar verlost van de haat, bitterheid en haar schuldgevoelens naar God toe en Hij nam haar in Zijn armen. Aan het einde van deze les zongen we met zijn allen het lied; ‘Heer ik heb U nodig’ en gingen de vrouwen verandert terug naar hun cel.

Een andere gedetineerde *Angela zei het volgende: “ik zit nu twee jaar vast en zal over 1 jaar vrijkomen. Maar sinds jullie in de gevangenis zijn gekomen, verandert de sfeer in de gevangenis ten positieve. Sommige vrouwen zijn niet meer dezelfde sinds ze de Bijbelstudies hebben afgerond. Ze lezen iedere dag uit hun Bijbel en bidden tot Jezus. Bedankt dat jullie de moeite nemen om naar ons toe te komen…”

In juni gaan we opnieuw naar Roemenië om de gevangenisbediening uit te breiden. We zoeken daar naar een echtpaar wat met ‘weinig’ support veel werk zal verzetten voor de gedetineerden.

*De namen en foto’s zijn gefingeerd vanwege privacy redenen.
*Because of security and privacy reasons we change names and pictures.