Pionieren Botswana

Pionieren Botswana | 2021 - heden

2021 Ontdekkingsfase

// Ontdekking
Van 2021-2022 gebed FFF Nederland: tijdens een moment van gebed gingen de gedachten naar een land op het Afrikaanse continent. Er was een sterke indruk aan het land Botswana en daarbij het woord: wachten.

 

2022 Verkenningsfase 1

// Een eerste kennismaking
We hebben een eerste telefoongesprek contactpersoon Botswana. Wij hoorden dat lokale vrijwilligers van het gevangenisevangelisatie project zouden stoppen ondanks vele jaren van ervaring. Nadat wij hen hadden gesproken werden ze getriggerd om niet te stoppen maar God te zoeken of zij verder moesten gaan met het vrijwilligerswerk.

2023 Verkenningsfase 2

// Verkenning
Eerste reis (verkenning) naar Botswana. Lokale vrijwilligers gaan door met het bezoeken van de gedetineerden en willen een organisatie oprichten ten behoeve van het gevangeniswerk.

2025 Pionieren

// Een GO
Tweede reis naar Botswana. Met ex-gedetineerden, vrijwilligers van verschillende kerken naar vier gevangenissen en een kerk geweest. Meer dan vijfhonderd gedetineerden en gevangenbewaarders zijn bereikt met het evangelie. Bijbels en verzorgingsmiddelen zijn uitgedeeld en er is gewerkt aan het samen stellen van een lokaal team.

// Bijbelvertalingen
Nieuwe Testament In Zuid Afrika laten vertalen naar het Setswaans. Dit zodat onze doelgroep minder moeite heeft met het lezen en begrijpen ervan maar ook gratis kan ontvangen. Een gedetineerde beschikt daar niet over financiële middelen om een Bijbel te kopen. Zelfs voor de lokale bevolking ligt de kostprijs hoog en is de huidige uitgave niet gemakkelijk te lezen.

2026 Toekomstvisie

// Drukpers - verwacht medio 2026
Zodra een machine gemaakt en bezorgd is in Zuid Afrika: Nieuwe Testamenten laten drukken en 4400 exemplaren naar Botswana brengen. Zending reis medio 2026. Zodra de Bijbels gedrukt zijn alle 4400 gedetineerden een exemplaar overhandigen in Botswana tijdens een landelijke campagne om zoveel mogelijk gedetineerden te bereiken met het evangelie.

// Lokaal team
We hebben het verlangen dat er in Botswana een team gevormd kan worden van mannen en vrouwen, welke op wekelijkse vrijwillige basis en d.m.v. interkerkelijke samenwerking diverse gevangenissen bezoeken. Continuïteit en toerusting van gedetineerden in de principes van de Bijbel zijn een must. Het resultaat zal zijn dat geestelijke groei in het geloof het fundament van de natuurlijke resocialisatie en re-integratie zal zijn.

Onze uitdagingen

// Uitdagingen
- Er is een groot tekort aan vrijwilligers die de gedetineerden bezoekt.
- Lokale kerken werken amper tot niet samen om gedetineerden te bereiken/ op te vangen tijdens en na hun detentie.
- Er is een tekort aan Bijbels in het land zelf en als ze er zijn ligt de prijs hoog voor lokale mensen.
- Bijbels in de lokale taal zijn onbetaalbaar voor gedetineerden, bewaarders en militairen.
- De vertaling die gebruikt wordt is lastig te lezen voor gedetineerden.

GETUIGENIS CLIFFORD

dwars door de wildernis

Sinds 2009 hebben wij reeds contact met Clifford Nanton. Hij bezoekt 1 dag per week de gevangenis. Wij mogen hem hierin maandelijks ondersteunen. Op deze manier kan hij zich toewijden aan Bijbelstudie, counseling en gebed met/voor gedetineerden in de gevangenis. Lees hier zijn getuigenis.

DOOR DE WILDERNIS
Mijn naam is Clifford Nanton en via deze weg wil ik graag mijn getuigenis met jullie delen. Het begon allemaal in mijn jeugd. Ik kwam niet uit een rijke familie, maar wel uit een hardwerkende familie. We hadden niet alles, maar altijd genoeg om te overleven. Mijn ambitie om meer te hebben zorgde er voor dat ik verkeerde beslissingen nam. In het jaar 2000 belandde ik voor het eerst in de gevangenis. Daar merkte ik dat er eigenlijk weinig verschil was tussen de wereld buiten en het leven binnen de gevangenismuren: er was veel geweld. Na drie jaar gevangen te hebben gezeten kwam ik vrij, maar mijn keuzes en levensstijl veranderden niet.

IN DE STILTE
In 2005 keerde ik terug naar de gevangenis, dit keer werd ik veroordeeld voor diefstal, drugshandel en wapenbezit. Tijdens deze periode heerste er veel chaos in de gevangenis. Ik droeg een vuurwapen bij me, omdat men mij wilde vermoorden. Eén keer werd er zelfs op mij geschoten, maar het wapen weigerde af te gaan. Na meerdere incidenten werd ik in een isoleercel geplaatst. Daar, in die isoleercel, ontving ik een woord van God dat mijn leven tot op de dag van vandaag heeft veranderd:
Prediker: Hoofdstuk 3 - “Er is een tijd voor alles”. Het was tijd om vrede te sluiten.

DE UITWEG
Vanaf dat moment begon ik God steeds meer te zoeken. Ik wilde Hem beter leren kennen. Tijdens deze nieuwe fase in mijn leven werd een vriend van mij doodgeschoten. Dat nieuws raakte mij diep. Toen nam ik het besluit mijn leven aan Christus te geven, voor Hem te leven en Hem te gaan volgen. Sindsdien besef ik hoe goed God voor mij is. Ik heb er geen moment spijt van gehad dat ik voor Hem heb gekozen.

VERNIEUWD LEVEN
Dankzij God heb ik nu een prachtige familie. Ik ben zes jaar getrouwd en samen hebben we een dochtertje gekregen. Daarnaast heb ik een zoon van 25 jaar uit een eerdere relatie, die in Nederland woont en studeert. Ook heeft God mij gezegend met een eigen bedrijf, waarmee ik heerlijk eten aan mijn klanten kan verkopen. Onlangs heb ik zelfs een nieuw bedrijf erbij genomen: een shake truck. Wekelijks ga ik naar de gevangenis terug en bezoek ik de mannen die er nu vast zitten. Ik predik uit de Bijbel het Woord van God en bid met hen die gebed willen ontvangen. We mogen een luisterend oor zijn voor hen die binnen zitten en wijzen op de levende God die mensen verandert!

Alles heb ik te danken aan Hem …
God zegene jullie.
Clifford Nanton

van tovenaar tot voorganger

Van tovenaar tot voorganger

Sirkash groeide op in een Hindoe-familie in het berggebied in het oosten van Azië. Hun bron van bestaan was een familieboerderij, die niet veel opbracht, waardoor zij arm waren. Sirkash' opa was een tovenaar. Op een dag stierf zijn opa en daarmee zou zijn vader de volgende tovenaar worden. Toen werden zijn vader, moeder, broer en zus echter allemaal ziek. 

SIRKASH WORDT TOVENAAR
Onze os en geit gingen dood en de geest van dood zweefde over ons huis. Mijn vader kon door zijn ziekte niet als tovenaar werken en daarom nam ik deze taak over vanuit het voorgeslacht. Ik begon op mijn twaalfde jaar met het uitvoeren van de werken van een tovenaar. Iedere ochtend voerde ik al de rituelen uit. Vlak voordat ik ging ontbijten moest ik de rituelen en de wassingen volbrengen. Ik diende in vier verschillende tempels en nam de zorg voor mijn hele familie op mij. Drie jaar lang hield ik mij hier mee bezig. Ik werkte hard als tienerjongen en werd snel volwassen.

EEN BIJZONDERE ONTMOETING
Op een dag was er een zendelinge uit Engeland in ons gebied, die folders had uitgedeeld aan mensen. Mijn oom liet mij de folder lezen. Wat niemand echter wist was, dat mijn oom in het geheim – vanwege de gevangenisstraf die je riskeerde bij het veranderen van geloof – een christen was geworden. In het foldertje las ik het verhaal van een vriend van Jezus: Lazarus, die ziek was geworden en stierf. Jezus had zijn vriend Lazarus uit de dood opgewekt, waardoor hij weer leefde. Tijdens het lezen van dit foldertje ervoer ik vrede en blijdschap, ook al begreep ik niet goed wat er stond geschreven. Verschillende gevoelens kwamen er in mij op. Nooit eerder had ik gehoord over de naam van Jezus.

Bij het lezen, zei mijn oom: “Vertel het niemand, anders ga je de
gevangenis in. Vertel het niemand, ik zal het je onderwijzen.”

Bij het lezen, zei mijn oom: “Vertel het niemand, anders ga je de gevangenis in. Vertel het niemand, ik zal het je onderwijzen.” Hij vertelde mij dat God mij alles zou geven wat ik nodig zou hebben, ook genezing. Toen ik aan mijn vader vertelde dat ik dit foldertje had gelezen, reageerde hij spottend “dit is het christendom". Toch zei mijn vader er ook bij dat als we genezing nodig hadden, we hiervoor dan Jezus Christus moesten accepteren. Zo probeerde ik van alles om dit te doen en vroeg mij ten opzichte van God af: “wat gebeurd er toch, er vindt helemaal geen genezing plaats". Elke dag voerde ik trouw al mijn rituelen uit. We nodigden zelfs op een dag negen verschillende tovenaars uit in de hoop dat mijn familie gered zou worden. Zij speelden op de fluit, sloegen op hun drums en deden hun rituelen, maar zonder resultaat. Al ons geld en het goud dat we hadden ging hieraan op.

LICHT IN HET DUISTER
's Nachts als iedereen lag te slapen ging ik naar mijn oom en hadden we gesprekken. Tijdens een van deze nachten, kwam mijn oom bij ons op bezoek. Man vader, moeder en ik namen Jezus Christus aan als Redder en Heer. Zes maanden later volgde ook mijn broer. Iedere daaropvolgende nacht waren we God aan het aanbidden. Elke nacht kwamen we in het geheim bij elkaar en hielden we een Bijbelstudie. Slapen wilden we niet meer, alleen nog maar bidden en de Bijbel lezen. Zo zagen onze nachten eruit.
In onze omgeving begon dit op te vallen. Eerst nog aan de alcohol en nu werd er over Jezus gesproken. Het boerenland van de familie bracht eerder nog weinig tot niets op, maar nu gaf het na een jaar een goede opbrengt en gezegende oogst. Ze vroegen zich af: “Hoe kan het dat hun land wordt gezegend? Wat is er gebeurd?"

Ze vroegen: “waarom slapen jullie niet? Jullie zijn aan het zingen en bestuderen de Bijbel” 

IN DE CEL
Op een nacht stond er politie voor de deur. Ze riepen: "open de deur!” Politie, andere familieleden en al onze buren stonden om ons heen en ze vroegen: “waarom slapen jullie niet? Jullie zijn aan het zingen en bestuderen de Bijbel” (die we verstopt hadden). Een week lang werd er onderzoek gedaan naar ons. De mensen uit onze omgeving kwamen naar het politiebureau om de maximale gevangenisstraf van 6 jaar voor ons te eisen. Mijn oom en ik werden uiteindelijk vastgezet in de gevangenis. Daar vertelde ik mijn mede-gevangenen over Jezus Christus en mijn geloof. Ook leerde ik daar zaken doen en handel te drijven. Na 15 maanden gevangenschap werd ik vrijgelaten. Ons land was inmiddels een democratie geworden.

OVERWINNING
Terug in in ons dorp vertelde ik mijn buren en dorpsgenoten het evangelie. Zij kwamen tot geloof. Vijf jaar lang was ik actief in van deur-tot-deur evangelisatie en werkte ik lang als zakenman. Inmiddels heb ik het resort verkocht en geef ik leiding aan een kerk* in de stad. Op de berghelling waar ik zelf tot geloof kwam, zijn nu 52 van de 82 huishoudens Christen geworden. Op dit moment ben ik aan het bidden: "Heer wat mag ik van U doen?”

Sirkash

*FFF heeft in deze gemeente onlangs een jongerenconferentie gehouden voor meer dan 550 jong-gelovigen. Inmiddels is het in dit land weer verboden om het evangelie te delen. Drie jaar gevangenisstraf is nu de strafmaat. Enkele evangelisten en voorgangers zitten al vast.

getuigenissen gedetineerden actie

getuigenissen gedetineerden

Het lokale team is de afgelopen periode veel bezig geweest om in 9 verschillende gevangenissen al 3950 boeken van 'De 7 wonderen van het kruis' uit te delen. Via het team ontvangen we ook al de eerste getuigenissen van levens die veranderd worden en boeken die worden doorgegeven. Hoe bijzonder is dat!

Vergeving en emotionele genezing
Abhimanyu was overmand door bitterheid jegens iemand die hem had verraden. Tijdens het lezen had hij het verhaal gelezen over Jezus die bloed zweette in Getsemane. Hij was getroffen door de manier waarop Jezus ervoor koos om te vergeven in zijn diepste lijden. Deze waarheid deed zijn verharde hart smelten. Hij deelde zijn getuigenis tijdens de kerkelijke bijeenkomst. Vervolgens moedigt hij andere gevangenen aan om het pad van vergeving en genezing te bewandelen.
Nu is hij na twaalf lange jaren vrijgelaten uit de gevangenis, nadat hij een vluchteling uit Bhutan was geweest. Na twaalf jaar kreeg hij de kans om zijn 80-jarige moeder, vrouw en kinderen te ontmoeten, die uit Amerika waren gekomen om hem te bezoeken. Na een paar weken zouden ze terugkeren en een manier voor hem voorbereiden om bij zijn familie in de VS te zijn.

Nieuwe identiteit in Christus
Sita had in schuldgevoel, schaamte en hopeloosheid geleefd vanwege haar verleden in drugs- en vrouwenhandel. Hoofdstuk 5 over verlossing en heiligheid opende haar ogen voor Gods genade. Ze gaf haar leven aan Jezus en begon te wandelen in reinheid, vrede en een doel in haar leven. Ze leidt nu devoties onder vrouwelijke gevangenen en droomt ervan om kwetsbare vrouwen na haar vrijlating te helpen.

Nieuw geestelijk leven
Ramesh had twee keer een zelfmoordpoging gedaan. Hij voelde zich niet meer te redden. Toen hij las dat Jezus doorboord werd om ons nieuw leven te geven, raakte hem dat diep. Hij besefte dat Jezus Zijn leven gaf, zodat hij een nieuw leven kon ontvangen. Ramesh leidt nu het ochtendgebed en bemoedigt andere hopeloze gevangenen.

Fysieke en emotionele genezing
Dhanmaya leed aan lichamelijke pijn en depressie. Na het lezen van het boek besefte ze dat de striemen van Jezus niet voor niets waren – ze dienden voor haar genezing. Ze bad in geloof en begon zowel fysieke verlichting als hernieuwde hoop te ervaren. Ze bidt nu actief voor anderen in haar buurt.

Vrijheid van schaamte en vloeken
Gopal voelde zich altijd vervloekt en schaamde zich voor zijn verleden. Maar uit het boek leerde hij dat Jezus de doornenkroon droeg om onze vloeken en schaamte te dragen, zodat wij vrij konden zijn. Gopal zegt dat hij nu met waardigheid en vreugde rondloopt. Ondanks zijn gevangeniscel voelt hij zich echt vrij.

Verzoening met familie
Manojs familie had hun relatie verbroken vanwege zijn misdaad. Het boek onthulde dat Jezus' kruisiging niet alleen mensen met God verzoende, maar ook harten met elkaar. Manoj schreef een brief waarin hij zijn excuses en vergeving aanbood aan zijn ouders. Maanden later reageerden ze en bezochten ze elkaar. Hij vertelt nu over verzoening in zijn Bijbelgroep. En hij bidt dat zijn familie tot Christus komt.

In oktober worden er nog 6050 boeken geleverd om in december te verspreiden. Wil jij bijdragen aan de BOEKVERSPREIDING onder gedetineerden om hen in aanraking te brengen met de genade van Jezus Christus. Help ons mee de boeken op bestemming te krijgen en te kunnen verspreiden.

Team Freedom For Free - Azië

Afscheid Sirvin

AFSCHEID SIRVIN & JEANINE

Freedom For Free heeft als een van zijn pijlers het ondersteunen van mensen die geroepen zijn om fulltime voor God te werken of mensen helpen te ontdekken wat ze in Zijn Koninkrijk zouden kunnen doen. Op een bijzondere manier hebben wij Sirvin mogen ontmoeten en leren kennen. We wensen Sirvin God's rijke zegen toe. Als een mens of stichting door God gebruikt mag worden om slechts een klein puzzelstukje te zijn in iemands leven is dit niet onze verdienste geweest: aan Hem alle eer!

HARTELIJK DANK VOOR UW STEUN
"Vanuit Curaçao wil ik jullie allemaal bedanken. Zelf heb ik meerdere keren vastgezeten, maar kwam in de gevangenis tot levend geloof door de Bijbel te lezen. Mijn leven werd radicaal veranderd. Toen ik mijn leven overgaf aan Jezus Christus werd ik van binnen gebroken en begon Hij tijdens mijn detentie krachtig te werken. Rond het jaar 2006 kreeg ik al het idee om in Gods Koninkrijk werkzaam te willen zijn. Later is dit idee alleen maar meer gegroeid om gedetineerden en ex-gedetineerden, als ook hun familieleden te willen helpen. Ik wil ex-gedetineerden graag aan het werk proberen te krijgen en hun leren dat het God is die ze nodig hebben in hun leven! Ik ben bezig om een eigen stichting op te richten om hier praktisch mee bezig te kunnen zijn. Hierdoor neem ik afscheid van Freedom For Free, maar blijft gelukkig onze liefde voor elkaar onveranderd. Ik ben Freedom For Free dankbaar dat we ± 5 jaar samen konden optrekken. Met elkaar hebben we bijzondere dingen beleefd. Soms bereikten we in een week tijd bijna alle gedetineerden, mochten we doop- en kerkdiensten houden en vonden er gezegende 1op1 ontmoetingen plaats met gedetineerden. We hebben veel gelachen met elkaar en stonden keer op keer versteld als we Gods leiding mochten opmerken. Ik ben dankbaar voor de mogelijkheden die ik heb gekregen. Het was een leerproces wat bepalend is voor mijn toekomst. Ook mijn familie is dankbaar voor de ondersteuning die we hebben ontvangen. Hierdoor kon ik wekelijks de gevangenis in. We hebben de genade van God gezien en konden vanuit pure harten en volledige afhankelijkheid met elkaar samen werken."

Sirvin Pieter

Getuigenissen groepsreis Roemenie 2025

levensveranderend

Van 26 tot 31 mei 2025 ondernamen we een missiereis naar Roemenië met 5 mannen. Met de groep mannen, vanuit de Cama Parousia Woerden, hebben we in 4 dagen 6 gevangenissen bezocht en kunnen getuigen voor 150 gedetineerden. Er zijn 200 Roemeense Nieuwe testamenten en 350 Roemeense Bijbels uitgedeeld, of achter gelaten. Tijdens de evaluatie getuigden de deelnemers over de uitwerkingen van de reis in hun levens.

"... zou ik staande zijn gebleven?"

SAAMHORIGHEID EN VERBONDENHEID
"Er was een sterke saamhorigheid, onderling. Een diepere laag. Warmte. 
De bereidheid van de gedetineerden raakte me. Als we afscheid namen van hen, was er enorme dankbaarheid in wat ze uitspraken en lieten zien."

INNERLIJKE VERANDERING
"Wat het met mij deed: ik heb meer begrip gekregen voor mijn eigen jeugd en leven. Ik heb echt de kracht van gebed ervaren. Tijdens de reis was er bijvoorbeeld een moment dat we vastliepen in het verkeer. Met elkaar zijn we gaan bidden en kregen we bovennatuurlijk doorgang. Ik werd geconfronteerd met mezelf, onderwerpen in mijzelf werden opengebroken. Het was positief. Het was heel veel. Ik heb een hoop geleerd – een gouden week."

IMPACT NA TERUGKOMST
"Bij terugkomst raasde alles zeker 2,5 week door mijn hoofd. Wat er allemaal gebeurd was… Ik was met mijn hoofd meer in Roemenië dan hier in Nederland. De hele week was waardevol. Bijzonder vond ik de openheid in de groep, gedurende de week kwam er steeds meer openheid en scherpte. Dit was voor mij echt wat kerk-zijn betekent. Ik had dit niet willen missen – ik ben zo dankbaar dat ik mee mocht!" 

"Ik houd mijn mond niet meer dicht."

TAALBARRIERE EN DRIVE
"Ik liep wel aan tegen een taalbarrière, maar nu kan ik zeggen: in het Nederlands kan ik het wel vertellen. Ik ga het doen. Ik houd mijn mond niet meer dicht. Ik heb een heilige drive gekregen om te spreken. We zijn werkelijk iets gaan dóen."

RICHTING EN MOTIVATIE
"In het fort van Richard Wurmbrand vroeg ik me af: zou ik staande zijn gebleven? Het is een markeerpunt in mijn leven geweest. Ik ben extra gemotiveerd om meer uit te delen van wat ik geloof."

Deelnemers groepsreis Roemenië 2025

kracht in kwetsbaarheid

kracht in kwetsbaarheid

Wauw! Wat heb ik een bijzondere zendingsreis mogen maken. Ik ben van mijzelf best een controlfreak maar vanaf het moment dat we op Schiphol waren, voelde het gelijk goed om echt alles los te laten en al mijn vertrouwen te hebben in de reisleiders van Freedom For Free. Dit ervaarde ik overigens de hele reis, echt complimenten aan de organisatie!

KRACHT IN KWETSBAARHEID
Op de eerste dag van de reis bezochten we een vrouwengevangenis waar 65 gedetineerden op ons zaten te wachten. Ik mocht gelijk als eerste vertellen wat er in mijn leven was gebeurd en wat ik op mijn geloofsreis had meegemaakt. Daar had ik vooraf heel veel spanning voor. Mijn vrij heftige verleden delen tegenover gevangenen voelde eng en enorm kwetsbaar. Maar de reacties die hierop volgden waren ongekend. Verschillende vrouwen werden zichtbaar geraakt. Je hoorde vrouwen zuchten en opmerkingen maken van verbazing, herkenning en pijn. We zagen hoe meer dan de helft van de aanwezigen tranen in hun ogen hadden staan. Ik voelde eigenlijk vrij snel al een connectie met de vrouwen. Dit zorgde voor een veilig en bijzonder opbouwend gevoel. Ik kreeg te horen dat mijn verhaal er voor zorgde dat mensen hoop kregen. Wauw! Dat had ik niet gedacht. Na afloop ontving ik van bijna alle vrouwen een stevige knuffel. Eigenlijk een verhaal waar ik mijzelf eerst zo voor schaamde, bracht nu iets moois.

"Andere mannen stootten elkaar aan en herkenden zichzelf in het verhaal, of ze werden boos op
het onrecht wat mij was aangedaan. Zij kwamen voor mij als hun 'zusje' op."

VRIJ VAN OORDEEL
Ook tijdens een bezoek aan de zwaar bewaakte mannengevangenis mocht dit zo zijn. We bezochten een plek waar de zwaarste criminelen van het land vaak levenslang zitten opgesloten. Meer dan vijftig bewakers als begeleiders en gedetineerden zaten in een zaal. Emotieloze afstandelijke blikken staarden naar ons. We begonnen met een gebed en zongen een Roemeens lied: “Mijn Heer ik heb U nodig”! Hierna deelde ik opnieuw mijn getuigenis en vele mannen werden ook zichtbaar geraakt. Andere mannen stootten elkaar aan en herkenden zichzelf in het verhaal, of ze werden boos op het onrecht wat mij was aangedaan. Zij kwamen voor mij als hun 'zusje' op.
Ook daar merkte en voelde ik geen oordeel, maar juist veiligheid ( wat bijzonder is als je tegenover criminelen staat) dit was echt Gods aanwezigheid en zijn liefde die alles overtrof. Dit deed mij heel veel. Om maar niet te spreken over de grote dankbaarheid van deze mannen die na afloop hun dankbaarheid betuigden aan ons dat we hen hadden bezocht. We deelden onder andere Bijbels uit en vertelden aan iedereen de woorden van redding door Jezus Christus.

EEN PERSOONLIJK GOD
Gods aanwezigheid en liefde heb ik de hele week mogen ervaren. Of het nu in een gevangenis was, of in een taxi. Overal was Gods liefde door de mensen heen merkbaar. Specifieke dingen waarvoor we hadden gebeden gebeurde kort erna, of in de dagen die volgden. Om dan afscheid te moeten nemen van het lokale zendingsteam was heel emotioneel. Ik denk dat dit genoeg zegt over hoe snel je mensen in je hart sluit. Ook op persoonlijk vlak mocht ik een grote groei meemaken. Doordat ik al mijn schaamte in het licht heb gebracht, zal dit de rest van mijn leven een zegen zijn.

"Het was de meeste bijzondere reis van mijn leven. Ik hoop dan ook dat ik het ooit nog een keer mee mag maken."

Nogmaals bedank ik Freedom For Free voor hun goede zorgen en de geweldige organisatie van deze reis!
Juliët Onderwater

op zoek naar hoop

op zoek naar hoop

Eind november vertrokken mijn man en ik, als onderdeel van een team, naar Curaçao. Het was voor ons 2 jaar geleden dat we daar waren en in de gevangenis mochten getuigen van Wie Jezus Christus is en voor hen kan zijn.

WOORDEN VAN OPBOUW & BEMOEDIGING
Een week lang kregen we toegang om de celblokken in te gaan. We werden door de gedetineerden met open armen ontvangen. Dit komt vooral omdat stichting Freedom For Free al zoveel jaren trouw is om hen te bezoeken en te bemoedigen. Diverse teamleden en vrijwilligers werden al herkend! Het is verbazingwekkend hoe creatief we konden zijn in het brengen van onze “boodschap”. Om maar eens een voorbeeld te noemen: een soort zwabber (ook wel mop genoemd) werd door een vrijwilliger vastgegrepen om zichtbaar te maken dat je “vast kunt houden” aan vuil, zonde, verkeerde gewoonten en verslaving. Je kunt ervoor kiezen om die vuile mop los te laten! Diezelfde zwabber werd later gebruikt in het gesproken Woord; omgekeerd met de houten stok naar boven, de vieze mop onderaan bungelend. De les was duidelijk: Jezus heeft zonde en dood overwonnen aan het hout, het kruis. Door Zijn overwinning kunnen wij samen overwinnen met Hem!

EEN WELKOME AFWISSELING
Heel bijzonder was het om in totaal 5 “workshops” te kunnen geven om, samen met een groep gedetineerden, een armbandje te maken. We hadden voor hen een ruime sortering kruisjes, kralen en zogenaamde letterkralen om uit te kiezen. De vrouwen van het team hielpen de armbanden maken en de mannen schoven aan voor een goed gesprek. Het was ontroerend om te zien hoe grote, stoere mannen bezig waren met kralen. De meesten zochten ook letterkralen uit met bijvoorbeeld de eerste letter van de naam van hun vrouw of kind. Even creatief bezig zijn is een welkome afwisseling in deze gevangenis, waar helaas nog te weinig activiteiten worden aangeboden.

"Ik schat dat de leeftijden varieerden van 16 tot 60 jaar.
Er kwam een intense bewogenheid voor deze vrouwen over me heen."

HOOP OP EEN ANDER LEVEN
Wat mij persoonlijk diep heeft geraakt, was het bezoek dat we brachten aan de barakken van de vluchtelingen. De meesten van hen zijn over zee gevlucht vanuit Venezuela, op zoek naar een betere toekomst. Toegerust met een doos Spaanstalige Bijbels en vergezeld van een Spaans sprekende gedetineerde voor de vertaling stapten we eerst de vrouwenbarak binnen. Een rijke schakering vrouwen zat op stoeltjes ons al op te wachten, velen met een eerder gekregen Bijbel in de hand. Ik schat dat de leeftijden varieerden van 16 tot 60 jaar. Er kwam een intense bewogenheid voor deze vrouwen over me heen. Wat een voorrecht om dan van God spontaan de woorden te ontvangen die deze vrouwen nodig hadden. Na afloop kregen we nog bijna 1 uur extra tijd om met hen door te brengen. Dat hebben we gedaan, ongemakkelijk knielend op de harde vloer, biddend, troostend, met onze vingers hun tranen wegvegend (geen zakdoekjes aanwezig). Ik had nog zoveel langer willen blijven!! Ook in de mannenbarak verzamelde zich een grote groep, er werden Bijbels uitgedeeld en we konden vrijuit het Evangelie delen. Na afloop hebben de mannen hardop, en velen met passie, het gebed van Aad (mijn meereizende echtgenoot) na gebeden: of God hun zonden wilde vergeven en in hun leven wilde komen.

“t Werk van God is niet te keren; omdat Hij er over waakt en de Geest doorbreekt de grenzen die door mensen zijn gemaakt.”
Lied: Samen in de naam van Jezus (Opwekking 167)

DANKBAARHEID
Ik ben dankbaar dat we deze reis opnieuw konden maken. Ik heb bevestigd gekregen wat ik eerder ervaarde: "God kan iedereen gebruiken om van Hem te getuigen en leeftijd is zeker GEEN belemmering." We mogen uit blijven reiken naar de ander, of het nu in het buitenland is of op ons eigen plekje.

Ria Snoep

Getuigenis: Bijbelstudie in de gevangenis

HOOP IN ELKE OMSTANDIGHEID

GETUIGENIS // EEN BIJBELSTUDIE IN DE VROUWENGEVANGENIS.
Het is een warme dag en de sfeer binnen de gevangenismuren is gespannen. In een kleine kamer met weinig licht heeft zich een groep vrouwen verzameld. Hun gezichten tonen vermoeidheid en onzekerheid, maar er schijnt een bijzondere glans in hun ogen: een van hoop en geloof. Het is tijd voor hun Bijbelstudie-sessie, en de bijeenkomst van vandaag is speciaal, omdat ze van plan zijn hun levensreizen en ervaringen te delen.

Rita*, een actief lid van de groep, leidt de sessie. Ze zit al een paar jaar in de gevangenis, maar Bijbelstudie heeft een diepgaande invloed op haar leven gehad. Voor de sessie van vandaag heeft Samiksha een inspirerend vers gekozen:

"De standvastige liefde van de Heer houdt nooit op; aan zijn barmhartigheden komt nooit een einde;
ze zijn elke ochtend nieuw; groot is uw trouw." (Klaagliederen 3:22-23)

Rita, de leider van de gevangenisbewaker in de gevangenis, spreekt de groep toe: “Dit vers herinnert me eraan dat, waar we ook zijn, Gods genade altijd bij ons is. Ik wil mijn verhaal delen over hoe ik dit in mijn leven heb ervaren.” Ze begint te praten en de andere vrouwen luisteren aandachtig. Rita vertelt hen over de ontberingen waarmee ze te maken kreeg; hoe slechte beslissingen haar naar de gevangenis hadden geleid, maar hoe bijbelstudie en geloof haar geest en ziel hadden versterkt. Nadat ook Samiksha heeft gesproken, delen ook andere leden van de groep hun ervaringen. Nisha, die vele jaren in de gevangenis heeft gezeten, deelt haar verhaal. Ze vertelt hoe de woorden van de Bijbel haar al die jaren dagelijkse hoop en vrede gaven. "Elke keer als ik me hopeloos en alleen voel, lees ik Klaagliederen 3:22-23, en dat geeft me hoop dat er een nieuwe ochtend zal aanbreken", zei ze.

De sessie van deze dag is gevuld met uitwisselingen en iedereen voelt zich opgetogen en opgebouwd in het geloof. Rita, wier verhaal iedereen heeft geïnspireerd, beëindigt de sessie door iedereen uit te nodigen om samen te bidden. Ze houden elkaars hand vast en bidden om hoop en kracht voor elkaar. Heer, dank u voor uw genade en liefde. Geef ons voortdurende hoop en vrede. Geef ons de kracht om altijd in U te vertrouwen en uit te kijken naar nieuwe ochtenden”, bidt Samiksha met hen.

Zo verspreiden deze vrouwen zelfs binnen de diepe muren van de gevangenis het licht van geloof, hoop en liefde door hun Bijbelstudie. Samiksha en haar vrienden helpen elkaar om hun leven te transformeren, en de woorden van de Bijbel geven hen een nieuwe betekenis en doel in het leven. Ze zijn allemaal enthousiast over de toekomst, geïnspireerd door de kracht en motivatie die ze door te studeren in het Woord vinden. Door hun verhaal mogen ook wij leren dat geloof en hoop nooit vervagen, ongeacht de omstandigheden.

De genade van de Heer is altijd bij ons.
Samiksha

Ooggetuige // U maakt ons één

u maakt ons één

Vanuit onze trainingsschool Wholehearted reisden een aantal deelnemers af naar Azië X om mee te werken in het zendingsveld. Simon van Roest vertelt hieronder over zijn ervaringen op deze reis en hoe hij leert dat er kracht uit gaat van eenheid en verbinding in het Lichaam van Christus.

VERVULD MET VREUGDE
Als ik terugkijk naar de reis naar Azië X, wordt ik vervuld met vreugde. Ik heb er echt van genoten om de Heer te mogen dienen en Hem te zien werken tijdens deze reis. Met een team van vier vertrokken we naar Azië X. Het programma voor deze reis bestond de eerste dagen uit het hebben van tijd met het team. De laatste dagen werd er een jongerenconferentie gehouden.
Als ik heel eerlijk ben, ging ik mee op reis voor die laatste drie dagen. Ik wilde (en wil) graag voor God werken, omdat ik enthousiast ben over wie Hij is en wat Jezus heeft gedaan. Die eerste dagen van de reis had ik misschien al een beetje afgeschreven. Tijdens een van de eerste dagen gingen wij, met het team van de bijbelschool, de bergen in samen met een teamlid van Azië X. We kwamen op een uitkijkpunt en al kletsend en lachend (ja er wordt ook veel gelachen tijdens een missiereis) genoten we van het uitzicht. Op dat moment viel ineens voor mij het kwartje ‘op dit moment wordt er gebouwd aan relatie’. We brachten tijd door met elkaar en leerden elkaar daardoor kennen. De dagen die ik had afgeschreven, werden super waardevol om met elkaar te verbinden. Zoals een gebouw wordt gebouwd, en dat simpelweg tijd kost, zo werkt het ook met relaties onderling. Het kost tijd om een relatie op te bouwen, en daarvoor is het van belang om met elkaar te zijn. Als er alleen maar gewerkt wordt, dan ga je hier aan voorbij. We zijn er om elkaar te helpen groeien vanuit relatie. Zo werkt het ook met onze relatie met God. We kunnen gefocust zijn op het ‘doen’ voor Hem. Zelfs als we dat doen met alle goede intenties, gaan we voorbij aan het bouwen van een relatie met Hem. Door gewoon met Hem te zijn, één op één. Vanuit zo’n relatie met Hem, kan er van Zijn liefde worden uitgedeeld.

GEVANGENISBEZOEK
Het moment dat we de gevangenis in kwamen valt bijna niet te beschrijven. Terwijl je – gescheiden door tralies – met elkaar praat, bidt en getuigt, ontvang je zo veel liefde voor je broers en zussen in de gevangenis. Ondanks dat je ze niet kent, voel je gelijk een hele diepe verbondenheid. We ervaren dat het echt ons geloof in Christus is dat ons op die hele diepe manier verbind. Het is wonderbaarlijk om te zien hoe de gemeente in de gevangenis groeit. We zijn onder de indruk en beseffen hoeveel we kunnen leren van de manier van toewijding aan de Heere Jezus die er is binnen de gevangenis.

“Soms kunnen wij druk zijn met hoe ons kerkgebouw er uit ziet, hoe de muziek klinkt of zelfs hoe we gekleed zijn.”

LOKALE GEMEENTE
Op zaterdag mochten we spreken tot een gemeente, in een kerkje dat gemaakt is van bamboe en golfplaten. Met ongeveer 40 broers en zussen werd er aanbeden en geluisterd naar Gods woord. Soms kunnen wij druk zijn met hoe ons kerkgebouw er uit ziet, hoe de muziek klinkt of zelfs hoe we gekleed zijn. Bij deze gemeente merkte ik oprecht wat een voorrecht het is om samen te kunnen komen met verwachting en als doel om God te ontmoeten. De ontmoeting met God staat bovenaan en daarbij vallen andere zaken in het niet.

JONGERENCONFERENTIE
Het was heerlijk om met de jongeren, drie dagen lang, God te zoeken. Op de tweede dag werden veel jongeren aangeraakt, doordat zij onder de indruk kwamen van Gods heerlijkheid. Dit veranderende de atmosfeer op de conferentie. De jongeren kregen meer en meer ontzag voor de heiligheid van God. Niemand kon meer ontkennen dat God leeft, beweegt en heerst.

Super dankbaar en vol vreugde kijk ik terug op deze reis. Als ik nu het boek Handelingen in de Bijbel lees, herken ik hoe Paulus leefde. Hij ging, bleef een paar dagen, ontmoette broers en zussen, verkondigde het evangelie en was onder de mensen. 
Simon van Roest