Prison update azie | februari 2020

De decembermaand voor onze zendelingen in Azië stond vol met bezoeken aan verschillende gevangenissen. In totaal zijn er 6 gevangenissen bezocht en meer dan 350 gedetineerden bereikt met het evangelie. Vele mannen van verschillende stammen hoorden nu voor het eerst in hun leven over wie Jezus Christus is. Dat is zeer uitzonderlijk! Ook blijft het een groot wonder dat we ondanks de strenge wetgeving heel warm onthaald worden door de gevangenisdirecties. We zijn vrij om Bijbels, boeken en eten uit te delen. Het was de eerste keer dat we 100 vrouwen in het vrouwenblok mochten toespreken! Met als resultaat dat er die dag 3 vrouwen zich bekeerden en openlijk voor Jezus wilden kiezen.

De route naar de gevangenis toe

U kunt het zich wellicht niet helemaal voorstellen hoe de wegen in het bergachtig gebied zijn. Maar we geven graag een klein reisverslag om een indruk te geven van de route die onze zendelingen af moeten leggen om een gevangenis te bezoeken. “3 uur lang zaten we in de Jeep en werden we letterlijk alle kanten op geslingerd. Dit was vanwege de grote gaten in de onverharde wegen. Het leek net alsof we aan het dansen waren in de auto, alles schudde! Het resultaat was dat we allemaal ziek en misselijk werden. Hoofdpijn, overgeven en een draaierige maag… dat waren de symptomen toen we gearriveerd waren bij de gevangenis. Toch kijken we altijd terug op een zeer gezegende reis, omdat je God ziet werken tijdens zo’n bezoek!”, aldus onze zendeling.  

Getuigenis uit het vrouwenblok

“Eén van de vrouwen die zich in het cellenblok bekeerde tot Jezus, was *Sarita. Haar familie aanbidt Hindoe geesten uit het voorgeslacht, waardoor Sarita vaak angst dromen kreeg. Ze werd op dezelfde ochtend van ons bezoek huilend wakker, omdat ze zich in de dromen gedwongen voelde om seksuele en onreine handelingen te verrichten. De leider van dat cellenblok zag dat Sarita wakker werd in angstzweet en vertelde (omdat zij christen was) dat wij op bezoek zouden komen. Ze stelde Sarita gerust en vertelde dat er christenen kwamen die voor haar konden bidden. Zo hebben we na de kerstdienst met haar gebeden en mochten we in de naam van Jezus alle vloeken over haar leven verbreken. We hebben pastorale zorg mogen verlenen en haar gerust kunnen stellen dat dankzij Jezus Christus deze dromen niet meer terug mogen komen. Hij heeft ons namelijk daarvan vrijgemaakt door te sterven aan het kruis! Deze boodschap konden we dankzij deze gebeurtenis aan meerdere vrouwen vertellen. Ze waren zo bemoedigd!

Nadat we voor hen gebeden hadden was de dankbaarheid groot. God zag deze drie vrouwen die Hem wilden leren kennen als hún Redder. En Hij wist al lang dat we deze vrouwen zouden ontmoeten. Zijn timing is perfect!”

GETUIGENIS // AZIE JEUGDCONFERENTIE

Afgelopen oktobermaand heeft ons team in Azië maar liefst 3 jeugdconferenties georganiseerd voor in totaal 900 jongeren. Het was voor vele tieners en jongeren een onvergetelijke tijd samen met God en elkaar. Het onderwijs over ‘relaties’ met ouders en familie, God als Vader en genezing raakte velen diep in hun hart. Hier lezen jullie het getuigenis van Akshara* en krijgen jullie een mooie sfeerimpressie te zien op de foto’s.

Mijn vader en moeder zijn gescheiden toen ik nog maar 6 jaar was. Daarna heeft mijn moeder mij weggehaald bij mijn vader, waardoor ik hem nooit meer heb gezien. Negentien jaar lang sprak ze erg slecht over hem, waardoor ik mijn vader langzaamaan ben gaan haten. Maar tijdens het diepe huilen, besefte ik mij dat ik niets liever wilde dan mijn vader spreken. Dat was voor mij een wonder! Na al die jaren wilde ik ineens een relatie opbouwen met mijn natuurlijke vader. Daarna heb ik hem opgebeld en vertelt dat het me spijt, dat ik hem mis, maar bovenal dat ik van hem houd! Ik kan niet wachten om hem te gaan zien…

God is een God van herstel. Hoe mooi is het dat tijdens deze conferenties niet alleen de band tussen kinderen met God de Vader wordt herstelt, maar ook de band met natuurlijke vaders. Dat is onze God!

Gedetineerde Aayusha: “ik werd vals beschuldigd van moord”

Mijn naam is Aayusha en ik ben 28 jaar oud. Ik ben geboren in Azië en opgegroeid in een typisch Hindoe orthodox gezin met 7 zusjes en broertjes. We waren een arm gezin en konden nauwelijks eten kopen. Jaren later gingen mijn ouders scheiden, trouwde mijn vader met een nieuwe vrouw en kreeg mijn moeder een nieuwe vriend. Na die scheiding braken mijn ergste jaren uit mijn jeugd aan. Alle verantwoordelijkheden in het gezin kwamen namelijk op mijn schouders te liggen.

Samen met twee broertjes had ik opeens geen plek om te wonen en dat zorgde ervoor dat we gingen bedelen en slapen op straat. Vele nachten viel ik met een lege maag in slaap, zodat ik mijn twee broertjes te eten kon geven. Ik deed alles voor geld. Zo heb ik vaak mijn lichaam moeten verkopen aan mannen, zodat ik ons van eten kon voorzien. Dat leek toen de enige optie. Om mijzelf in leven te houden begon ik alcohol te drinken, te roken, gebruikte ik drugs en werd ik Kali don (leider) van een ‘straatgang’. Zo af en toe ging ik naar een kerk waar ze voedsel uitdeelden, dus deed ik alsof ik in Jezus Christus geloofde om eten te krijgen. Mijn leven veranderde alleen niet.

In de gevangenis waren sommige van mijn zussen daar christen. Eén keer per week kwamen we bij elkaar om te zingen, vasten en bidden. Ik voelde me er blij door! Uiteindelijk verwelkomde ik Jezus toen opnieuw in mijn hart, maar dit keer was het anders. Ook al was het moeilijk om niet terug te vallen in oude patronen, Jezus gaf mij genade en kracht om ze te overwinnen. En in de loop van de tijd stopte ik met drinken en het kouwen van tabac. Ik begon zelfs te bidden! Na een lange tijd kwam ik vrij en werd ik opgenomen in een gezin dat mij hielp met Bijbelstudie. Daar leerde ik God nog dieper kennen. Ik dacht altijd dat alle goden hetzelfde waren: Hindoegoden, Boeddha en Jezus. Maar nu weet ik zeker dat er maar één god is en dat is Jezus. Ik vroeg Hem vergeving voor al mijn slechte daden en begon anderen die mij pijn hadden gedaan te vergeven. Ik vergaf mijn vader, mijn moeder en vrienden die me hadden laten zitten. Ik vergaf ze alles en dat had ik nog nooit gedaan! Ik dacht altijd dat God ver weg was, maar weet nu dat Hij dichtbij is. Hij heeft zelfs mij aanvaard, terwijl ik vaak niks met Hem te maken wilde hebben. Nu wil ik dichter naar Zijn hart groeien. Ik ben zo dankbaar dat God en deze familie mij hebben geholpen. Ik heb een vrede in mijn hart die ik in heel mijn leven nog nooit heb gehad.

*De namen en foto’s zijn gefingeerd vanwege privacy redenen.
*Because of security and privacy reasons we change names and pictures.

Prison update: Arie juli 2019

Het is echt een groot wonder van God dat er nieuwe gevangenisdeuren opengaan in een gebied waar de christenvervolging een zeer bedreigende vorm aanneemt. Binnen een paar maanden mochten we 4 nieuwe gevangenissen bezoeken en vragen de gevangenisleiders ons steeds meer om hulp. In één van de gebieden (deze houden we om veiligheidsredenen geheim) mochten we ontdekken dat er 3 ex-gedetineerden de gevangenis ingaan om met 75 christenen samen te komen om te getuigen, zingen en te bidden. Deze drie ex-gedetineerden hebben hun straf uitgezeten, hebben de genade en liefde van Jezus leren kennen en zijn nu voorgangers geworden. Tijdens het bezoek aan deze gevangenis bracht ons team een flinke doos christelijke boeken met zich mee, zodat de gevangenen tijdens hun detentie opnieuw bemoedigd en geraakt kunnen worden door de liefde van Jezus.

Ook mochten we het vrouwengedeelte bezoeken waarin we vier zusters spraken. Eén vrouw genaamd Binsa zit vast, omdat ze betrokken is geweest bij een drugsdeal. Op het vliegveld vroegen haar man en broer aan haar of ze een pakketje bij zich wilde houden. Ze moest er goed op letten, omdat er ook geld in zou zitten. Toen de politie aan haar vroeg wat erin zat, gaf ze eerlijk antwoord, maar toen ze het pakketje open moest maken zaten er tot haar grote schrik drugs in! Binsa is nu 30 jaar oud, heeft een zoon van 11 jaar en moet helaas nog 5 jaar haar straf uitzitten. Samen met de andere aanwezige christenvrouwen bidt ze voor een kleine ‘kerkzaal’ in de gevangenis om daar God te kunnen aanbidden en ontmoeten.

We zijn dankbaar voor de ontmoetingen met nieuwe gevangenisdirecteuren en hopen de christenen binnen en buiten de gevangenissen te kunnen blijven bemoedigen.  

Prison Update: Azie mei 2019

Om de gevangenen in Azië te bereiken, moet je sterk in je schoenen staan! Zo zijn er deze maand zes zendelingen gearresteerd en beschuldigd van het ‘bekeren’ van mensen. Niet alleen vanwege christenvervolging is het bezoeken van gedetineerden een uitdaging… Ook het reizen naar de gevangenissen toe! Over allerlei bergen, onverharde wegen, steile hellingen en door tropische regenbuien heen kom je ‘doorweekt’ aan op de plek van bestemming. Ons lokale FFF-team is deze paasvakantie naar afgelegen gebieden in een Aziatisch land gereisd om maar liefst drie gevangenissen te bezoeken. “Ook al zijn er grote risico’s, God doet wonderen tijdens onze ontmoetingen met gevangenisdirecteuren en gedetineerden”, vertelt onze teamleider.

Aan iedereen hebben we vertelt dat er hoop is voor hen en dat we van ze houden. Niet alleen in de gevangenis, maar ook als ze vrijkomen.

Gevangenis 1 (23 april):“Een plek waar in totaal 1500 mannen vastzitten, verdeeld over twee blokken. Als eerste mochten we naar blok 1, daar vierden we met vijf christenen het paasfeest. We spraken met hen over onze opgestane Heer en gaven ze o.a. T-shirts en boeken die hen zullen bemoedigen tijdens het verblijf in de gevangenis. In blok 2 kwam ik veel oude schoolvrienden tegen. Deze zijn veroordeeld en nemen nu contact met ons op. We hebben zoveel mogelijk van de liefde van Jezus willen laten zien en deelden ons levensverhaal met hen.”

Gevangenis 2 (24 april): “Na een reis van meer dan 7 uur kwamen we aan bij een voor FFF nieuwe gevangenis! We zijn ruim een uur binnen geweest. In het bijzijn van de gevangenisdirecteur, burgemeester en de lokale pers hebben we de gedetineerden mogen toespreken en zegenen, in woord én daad! Aan iedereen hebben we vertelt dat er hoop is voor hen en dat we van ze houden. Niet alleen in de gevangenis, maar ook als ze vrijkomen. De 96 gedetineerden lagen, zaten en rustten tot deze tijd nog op de harde betonnen vloer en wilden graag een plastic stoel. Vanaf nu hebben ze stoelen om op te zitten en binnenkort kunnen we waardevolle lectuur naar binnen brengen.”

Gevangenis 3 (26 april): “In deze gevangenis met 500 gedetineerden is er een groter wordende groep christenen ontstaan. Een aantal mannen willen zich laten dopen en ze horen maar al te graag over wie Jezus Christus is en wat er staat geschreven in de Bijbel. Ze waren enorm bemoedigd door ons bezoek en blij met de boeken die we hadden meegebracht. We hebben met elkaar kunnen bidden en God gedankt voor Zijn liefde en trouw.”

Hoe lieflijk zijn op de bergen de voeten van hem die het goede nieuws vertelt, die vrede en verlossing laat horen. – Jesaja 52:7

Prison update: Azie januari 2019

De feestdagen van december zijn alweer voorbij en de maand februari staat voor de deur! In Nederland is het vrij normaal dat we de feestdagen doorbrengen met onze familie en vrienden. In het Hindoestaanse land waar FFF werkt, is dat niet anders. Ook daar viert men het kerstfeest, waarin een versierde boom, kerstmutsen, cadeaus en gezelligheid centraal staan. Wereldwijd worden er allerlei soorten feesten gevierd waar omheen van alles wordt gezegd en gedaan. Veelal ontbreekt tijdens dit soort dagen het meest belangrijke, waardoor ieder mens werkelijk feest kan vieren. Namelijk de woorden van God: dat Hij de wereld liefheeft en Zijn liefde heeft laten zien. We hebben de afgelopen feestdagen aangegrepen om het evangelie te kunnen vertellen aan de gedetineerden in dit land.

Het team van FFF is op bezoek geweest in maar liefst drie gevangenissen in Azië. Daar hebben ze de komst van Jezus Christus op een bijzondere manier mogen vieren. Er zijn onder andere twee grote kersttaarten gekocht en matrassen voor de vrouwengevangenis aangeschaft. Nu slapen de vrouwen en kinderen in die gevangenis niet meer op de harde betonnen vloer. Daarnaast is er voedsel uitgedeeld. Het eten dat werd gegeven was voornamelijk kippenvlees en rijst. Dit voedsel konden de christenen die gevangen zitten uitdelen aan de andere gedetineerden. Zo konden ook zij vertellen dat God hen liefheeft en voor hun misdaden Zijn zoon als offer heeft gegeven. Tijdens het bezoek zijn er speeches gehouden over wie Jezus is en wat Hij gedaan heeft aan het kruis. Het gevangenispersoneel, de directie, een lokale politicus en een aantal gedetineerden waren hierbij aanwezig. Ze luisterden aandachtig naar wat er werd verteld. Ook werden er in de gevangenis door een band aanbiddingsliederen gezongen in hun moedertaal. Ten slotte mochten we opnieuw een doos boeken overhandigen als lees- en lesmateriaal voor de gedetineerden. Zo werden deze feestdagen een bijzondere herinnering voor velen.