VROUWENREIS // ROEMENIE IN ONS HART GESLOTEN

GROEPSREIS // VROUWEN
ROEMENIE IN ONS HART GESLOTEN

We zijn weer terug op Nederlandse bodem. Wat is zo’n vrouwenreis toch onvergetelijk gaaf! Daarom is het voor de meeste vrouwen erg wennen om weer thuis te zijn. Dagelijks mochten we God aan het werk zien! Voor onze ogen speelden zich allerlei scènes uit de Bijbel af, het was werkelijk als een film. Er zijn te veel mooie dingen gebeurd om te vertellen, maar wat zijn we dankbaar voor een Goede Vader in de hemel die ons kent en leidt.

We komen nu al een aantal jaar in de gevangenissen van Roemenië en het opvanghuis voor vrouwen van Mana Deschisa. De gezichten van de mensen die we mochten bedienen en bemoedigen staan op ons netvlies gegrift. De ene na de andere ontmoeting is door God gegeven. In de vrouwengevangenis vertelden we over de aanwezigheid van God in alle situaties en hebben we voor genezing gebeden. In de mannengevangenissen spraken we over de realiteit van de dood en het bovennatuurlijke, waarop een gedetineerde ons een bijzonder verhaal vertelde! Hij was door een hevige steekpartij in een coma terecht gekomen. De dokters hadden het leven van deze man al opgegeven. De man liet het grote litteken in zijn nek zien en vertelde dat hij tijdens zijn coma Jezus had ontmoet. Toen hij het leven uit zich voelde vloeien, kwam hij door een tunnel omhoog naar een witte grote ruimte. In die ruimte zag hij een man naar zich toe komen lopen. Het gezicht van deze man scheen zo fel van licht, dat hij de persoon niet kon zien. Daarna is hij teruggekomen in zijn lichaam en is hij volkomen gezond! We mochten alle gedetineerden een Nieuwe Testament overhandigen. Dit is één van de getuigenissen die we mochten horen van de gedetineerden, zigeuners en vrouwen van Roemenië. God wil zichzelf op vele manieren bekend maken aan iedereen, zodat we nooit meer hoeven te twijfelen aan Zijn bestaan en liefde voor ons.

We hebben het evangelie en voedsel gebracht bij zigeuners en daklozen. Daarnaast mochten we een geweldige doopdienst houden, waarbij we dansten van vreugde! Waarom? Omdat Jezus Christus ons heeft vrijgekocht van alle zonden, machten en angsten… Er vond bekering en diep herstel plaats in de gebroken harten van mensen. Zelfs het gevangenispersoneel was ontroerd door de genadeboodschap van God.

Als laatste willen we iedereen ontzettend bedanken voor iedere euro die gegeven is voor het vrouwenopvanghuis van Mana Deschisa! We mochten dankzij de vele kleine én grote giften een totaalbedrag van 8000 euro aan de staff overhandigen. Dankzij de grote ingekochte voedselvoorraad hoeven de zendelingen zich voor het eerst tijdens de wintermaanden geen zorgen te maken over het eten. Ook ligt de nieuwe vloer voor de creatieve rehabilitatieruimte erin en wordt de komende maanden een nieuwe weg aangelegd op het terrein. Wat een zegeningen!!

JEUGDCONFERENTIES IN AZIE

GETUIGENIS // AZIE JEUGDCONFERENTIE

Afgelopen oktobermaand heeft ons team in Azië maar liefst 3 jeugdconferenties georganiseerd voor in totaal 900 jongeren. Het was voor vele tieners en jongeren een onvergetelijke tijd samen met God en elkaar. Het onderwijs over ‘relaties’ met ouders en familie, God als Vader en genezing raakte velen diep in hun hart. Hier lezen jullie het getuigenis van Akshara* en krijgen jullie een mooie sfeerimpressie te zien op de foto’s.

Akshara: “Ik ben 25 jaar oud en al vaak naar christelijke conferenties geweest, alleen nog nooit naar een conferentie als deze! Er was hele mooie aanbidding en je kon God’s tastbare aanwezigheid voelen. Als ik in het verleden leeftijdsgenoten zag huilen, raakte mij dat niet. Sterker nog, ik lachte deze jongeren uit en dacht bij mijzelf dat ze aandacht wilde trekken met hun tranen. Dit alles veranderde op de tweede dag van de conferentie. Nadat er werd gesproken over het thema ‘families’ begon ik plotseling heel hard te huilen. En hoe hard ik ook mijn best deed om te stoppen, het lukte niet. Vier uur lang rolden er tranen over mijn wangen.”

Nadat er werd gesproken over het thema ‘families’ begon ik plotseling heel hard te huilen. En hoe hard ik ook mijn best deed om te stoppen, het lukte niet. Vier uur lang rolden er tranen over mijn wangen.

AKSHARA*

Mijn vader en moeder zijn gescheiden toen ik nog maar 6 jaar was. Daarna heeft mijn moeder mij weggehaald bij mijn vader, waardoor ik hem nooit meer heb gezien. Negentien jaar lang sprak ze erg slecht over hem, waardoor ik mijn vader langzaamaan ben gaan haten. Maar tijdens het diepe huilen, besefte ik mij dat ik niets liever wilde dan mijn vader spreken. Dat was voor mij een wonder! Na al die jaren wilde ik ineens een relatie opbouwen met mijn natuurlijke vader. Daarna heb ik hem opgebeld en vertelt dat het me spijt, dat ik hem mis, maar bovenal dat ik van hem houd! Ik kan niet wachten om hem te gaan zien…


God is een God van herstel. Hoe mooi is het dat tijdens deze conferenties niet alleen de band tussen kinderen met God de Vader wordt herstelt, maar ook de band met natuurlijke vaders. Dat is onze God!

sfeerimpressie

REISVERSLAG // GOD GEEFT STOUTMOEDIGHEID

Reisverslag //
God geeft stoutmoedigheid

Het waren zeven lange dagen in Roemenië met een VOL programma! Toch zat ik op de terugreis naar Nederland stuiterend in het vliegtuig. Ik dacht bij mijzelf: “Hoe is dit nu mogelijk?”
Nou dit is de reden: ik heb ‘gevangenen’ hun leven aan Jezus Christus zien geven. Iets mooiers dan dit is er niet.

Tijdens de reis ontdekte ik wat voor kracht er is in het vertellen van je persoonlijk getuigenis. In één van de gevangenissen deelde ik mijn levensverhaal. Tijdens dit moment was er een gedetineerde met een enorme lichaamsbouw die plotseling ging staan en het gesprek met mij aanging. Ik geef hem even de naam Paulus. Paulus is een ex-maffiabaas die nog vele decennia achter de tralies moet doorbrengen om wat hij heeft gedaan. Hij is enige tijd geleden tot geloof gekomen en spreekt met passie en kracht over Jezus in de gevangenis. Nu stond Paulus voor me en vroeg hij of hij voor mij mocht bidden. Ik stemde daar mee in en voordat ik het wist stonden er 16 gedetineerden om mij heen om voor mij te bidden! De atmosfeer in die ruimte veranderde door de tastbare aanwezigheid van God. God was duidelijk aan het werk, ook in mijn hart.

Nu stond Paulus voor me en vroeg hij of hij voor mij mocht bidden. Ik stemde daar mee in en voordat ik het wist stonden er 16 gedetineerden om mij heen om voor mij te bidden!

TOINE

Er is nog een moment dat mij is bijgebleven, namelijk tijdens een bezoek aan een andere gevangenis. Na het delen van de boodschap en het bidden straalden de ogen van de mannen nu leven uit in plaats van een doffe blik. We zagen de gedetineerden elkaar zelfs verdringen achter de tralies om ook iets van het evangelie te kunnen horen. Ze staken daarbij hun handen door de tralies om ons de hand te schudden en hun verhaal te delen. We beseffen het niet altijd, maar er is een grote honger naar de blijde boodschap van Jezus Christus. De Heilige Geest deed een prachtig werk in ons allemaal.

Wat ik heb geleerd op deze reis is dat God ons vrij- en stoutmoedigheid wil geven om mensenlevens krachtig aan te raken, te veranderen én te redden. Dat doet Hij door Zijn Heilige geest, DOOR ONS heen! We reisden naar Roemenië om gedetineerden te zegenen en te bemoedigen, maar we werden zelf gezegend en bemoedigd. Ons doel was om de genadeboodschap van Jezus te vertellen en de bijzondere uitwerking daarvan in mensenharten.

Groet van Toine

“De Geest van de Heer rust op mij, want hij heeft mij gezalfd. Om aan armen het goede nieuws te brengen heeft Hij mij gezonden, om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken …” | Lucas 4:18

EERSTE VOETBALTOERNOOI VOOR GEDETINEERDEN

Eerste voetbaltoernooi voor gedetineerden!

Voetbalschoenen aantrekken en deelnemen aan een voetbaltoernooi! Sinds een lange tijd konden de mannen vanuit de gevangenis in Ploiesti het gevoel van een balletje trappen weer ervaren. Het ging om een competitie tussen 6 teams uit 6 verschillende gevangenissen in Roemenië. En wij als Freedom For Free mochten het team uit Ploiesti het veld op laten gaan.

We komen nu al een aantal jaar in deze gevangenis, geven hier trainingen voor discipelschap en houden er diverse kerkdiensten. Het directieteam heeft aan ons gevraagd of wij als stichting zouden willen helpen om de gedetineerden deel te laten nemen aan een voetbaltoernooi buiten de gevangenismuren. Daar hoefden we geen twee keer over na te denken! Je kunt je voorstellen dat dit voor gevangenen een grote kans is om even alles om zich heen te vergeten. Soms leef je met 15 mannen vele maanden en jaren op 1 cel. Hoe mooi is het dan als je onder bewaking deel mag nemen aan een voetbaltoernooi in de buitenlucht.

Uiteindelijk gingen ze er met de 3e prijs vandoor! We zijn heel blij dat we op deze manier konden bijdragen aan een bijzondere dag voor de gevangenis in Ploiesti. In november zal er in deze gevangenis weer een 12 weken durende discipelschap training van start gaan!

En als je meedoet aan zo’n competitie wil je natuurlijk wel een bijpassend tenue aan! Zo hebben we speciaal voor deze dag shirtjes laten bedrukken. Met trots droegen de gedetineerden een tenue van de stichting met daarop de tekst: ‘Voi fi învingator’ uit Psalm 60. Uit het Roemeens vertaald staat er: ‘ik zal overwinnen’. Op die manier konden de mannen getuigen van het evangelie. Ook onze zendelingen hebben tijdens deze dag heerlijk kunnen getuigen van wie Jezus is. Marius en Roxana: “Het was zo krachtig om Gods liefde te laten zien aan alle gedetineerden en bewakers. De officieren vroegen zelfs aan ons wat de tekst op de shirts betekende, waardoor we het evangelie van Jezus en ons persoonlijk getuigenis konden delen. Het gesprek duurde in totaal een uur. Daarnaast waren de gedetineerden ontzettend blij en dankbaar voor deze geweldige ervaring. Je kon ze zichtbaar zien genieten!”

GROEPSREIS 2019: GOD AAN HET WERK ZIEN

groepsreis 2019: god aan het werk zien

Aanstaande november gaan we met 10 vrouwen op zendingsreis naar Roemenië! We zien uit naar de mensen die we mogen ontmoeten in én buiten de gevangenissen. We gaan lachen, huilen en véél van God zien. Jezus Christus heeft ons belooft dat we Hem zullen ontmoeten als we omzien naar mensen in nood. Dat is nogal een belofte!

Hoe gaaf is het dat we samen met 10 vrouwen iets mogen gaan betekenen voor vrouwen die gebroken zijn. Tijdens de reis zullen we minimaal drie gevangenissen bezoeken, waaronder twee mannengevangenissen. We zullen daar diverse programma’s houden, Bijbels uitdelen, getuigenissen geven, liederen zingen en een boodschap van liefde en hoop brengen. Ook zullen we voedsel gaan uitdelen aan daklozen en mensen die wonen in zigeunerwijken. Daarnaast bereiden we ons voor op een geweldige tijd in het huis van stichting Mana Deschisa (Open handen). Dit opvanghuis voor vrouwen ligt ons dicht aan het hart. En hoe gaaf is het dat we samen met 10 vrouwen iets mogen gaan betekenen voor vrouwen die gebroken zijn. We kunnen nu al met zekerheid zeggen dat er levens veranderende ontmoetingen gaan plaatsvinden.

De afgelopen vier jaar hebben we stichting Mana Deschisa (MD) mogen ondersteunen. Marshall en Larisa halen vele vrouwen en hun kinderen uit de prostitutie en levensbedreigende situaties, bieden ex-gedetineerden onderdak, helpen ze af te kicken en herstelprogramma’s te volgen. Ieder jaar proberen we tijdens de vrouwenreis iets wezenlijks te kunnen betekenen voor het vrouwenhuis, zowel in het geestelijke als in het natuurlijke. Het voedsel in Roemenië wordt steeds duurder, daarom willen we alle vrouwen graag voorzien van een volle voorraadkast mét boodschappen! Ook is er een nieuwe pannenset nodig om te kunnen koken, koken is namelijk een onderdeel van hun dagelijks programma. Verder moet er een nieuwe weg worden aangelegd op het terrein. Zo is het terrein in de wintermaanden begaanbaar, vanwege het dikke pak sneeuw. Tot slot willen we de creatieve rehabilitatieruimte voorzien van een nieuwe vloer.

Tijdens de reis zullen we u op de hoogte houden van onze dagen in Roemenië en de bediening.

EEN BRIEF UIT DE VROUWENGEVANGENIS

Een brief uit de vrouwengevangenis

Mijn naam is Ionela en ik schrijf deze brief vanuit de gevangenis in Roemenië. Ik ben nu 36 jaar oud en heb twee prachtige kinderen gekregen, namelijk een jongen van 11 jaar en een meisje van 2,5 jaar oud. Ik ben orthodoxchristelijk opgevoed, maar mijn hele leven lukte het nooit om te bidden vanuit mijn hart. Al vanaf dat ik een kind was, voelde ik mij leeg van binnen. Totdat ik jullie vorige maand heb ontmoet… Die dinsdag hebben jullie voor mijn rugpijn gebeden en de pijn was weg! Ik voelde een warmte in mijn rug en het was alsof Jezus naar mij kwam toegelopen.

Voor de eerste keer in mijn leven opende ik mijn hart. Ik kon zeggen wat ik nooit kon zeggen vanwege de pijn en het verdriet in mijn leven. Ik heb verkeerde dingen gedaan, zo veel… Al mijn familieleden en vrienden hebben mij verlaten en dat neem ik ze niet eens kwalijk. Ik heb hen niet op waarde geschat en dat had ik wel moeten doen. Ik realiseer me nu dat ik ze veel pijn heb gedaan. De enige persoon die ik nu nog heb is de Heere Jezus. Tijdens jullie bezoek heb ik mijn handen omhoog geheven en gevraagd of God mij op de juiste weg wil leiden. “Alstublieft Heer, laat mij Uw weg zien! Ik heb wijsheid nodig, omdat ik niemand kan vertrouwen.”

“Alstublieft Heer, laat mij Uw weg zien! Ik heb wijsheid nodig, omdat ik niemand kan vertrouwen.”

IONELA

De reden dat ik deze brief schrijf aan jullie is omdat ik gebed nodig heb om dichtbij Jezus te blijven en om van Hem te leren houden. En terwijl ik deze brief schrijf heb ik weer hoop, omdat ik mij besef dat ik eindelijk niet meer alleen ben.

Bedankt.

GEDETINEERDE AAYUSHA: “IK WERD VALS BESCHULDIGD VAN MOORD”

Gedetineerde Aayusha: “ik werd vals beschuldigd van moord”

Mijn naam is Aayusha en ik ben 28 jaar oud. Ik ben geboren in Azië en opgegroeid in een typisch Hindoe orthodox gezin met 7 zusjes en broertjes. We waren een arm gezin en konden nauwelijks eten kopen. Jaren later gingen mijn ouders scheiden, trouwde mijn vader met een nieuwe vrouw en kreeg mijn moeder een nieuwe vriend. Na die scheiding braken mijn ergste jaren uit mijn jeugd aan. Alle verantwoordelijkheden in het gezin kwamen namelijk op mijn schouders te liggen.

Samen met twee broertjes had ik opeens geen plek om te wonen en dat zorgde ervoor dat we gingen bedelen en slapen op straat. Vele nachten viel ik met een lege maag in slaap, zodat ik mijn twee broertjes te eten kon geven. Ik deed alles voor geld. Zo heb ik vaak mijn lichaam moeten verkopen aan mannen, zodat ik ons van eten kon voorzien. Dat leek toen de enige optie. Om mijzelf in leven te houden begon ik alcohol te drinken, te roken, gebruikte ik drugs en werd ik Kali don (leider) van een ‘straatgang’. Zo af en toe ging ik naar een kerk waar ze voedsel uitdeelden, dus deed ik alsof ik in Jezus Christus geloofde om eten te krijgen. Mijn leven veranderde alleen niet.

Op een nacht veranderde dat alles. Samen met vrienden was ik buiten lol aan het maken, totdat de politie langskwam. We verstopten ons bij een rivier, maar ik werd de volgende dag gearresteerd. Ik werd beschuldigd van moord op een medeganglid! Maar alles wat ik op dat moment wist, was dat er iemand tijdens het verstoppen was overleden in een plastic watertank. Ik wist van niks… En omdat niemand voor mij kon spreken, kwam ik in de gevangenis terecht. Wat toen een nachtmerrie leek, werd later een grote zegen.

Ik werd beschuldigd van moord op een medeganglid! Wat toen een nachtmerrie leek, werd later een grote zegen.

AAYUSHA

In de gevangenis waren sommige van mijn zussen daar christen. Eén keer per week kwamen we bij elkaar om te zingen, vasten en bidden. Ik voelde me er blij door! Uiteindelijk verwelkomde ik Jezus toen opnieuw in mijn hart, maar dit keer was het anders. Ook al was het moeilijk om niet terug te vallen in oude patronen, Jezus gaf mij genade en kracht om ze te overwinnen. En in de loop van de tijd stopte ik met drinken en het kouwen van tabac. Ik begon zelfs te bidden! Na een lange tijd kwam ik vrij en werd ik opgenomen in een gezin dat mij hielp met Bijbelstudie. Daar leerde ik God nog dieper kennen. Ik dacht altijd dat alle goden hetzelfde waren: Hindoegoden, Boeddha en Jezus. Maar nu weet ik zeker dat er maar één god is en dat is Jezus. Ik vroeg Hem vergeving voor al mijn slechte daden en begon anderen die mij pijn hadden gedaan te vergeven. Ik vergaf mijn vader, mijn moeder en vrienden die me hadden laten zitten. Ik vergaf ze alles en dat had ik nog nooit gedaan! Ik dacht altijd dat God ver weg was, maar weet nu dat Hij dichtbij is. Hij heeft zelfs mij aanvaard, terwijl ik vaak niks met Hem te maken wilde hebben. Nu wil ik dichter naar Zijn hart groeien. Ik ben zo dankbaar dat God en deze familie mij hebben geholpen. Ik heb een vrede in mijn hart die ik in heel mijn leven nog nooit heb gehad.

*De namen en foto’s zijn gefingeerd vanwege privacy redenen.
*Because of security and privacy reasons we change names and pictures.

PRISON UPDATE: AZIË JULI 2019

Prison update: Arie juli 2019

Het is echt een groot wonder van God dat er nieuwe gevangenisdeuren opengaan in een gebied waar de christenvervolging een zeer bedreigende vorm aanneemt. Binnen een paar maanden mochten we 4 nieuwe gevangenissen bezoeken en vragen de gevangenisleiders ons steeds meer om hulp. In één van de gebieden (deze houden we om veiligheidsredenen geheim) mochten we ontdekken dat er 3 ex-gedetineerden de gevangenis ingaan om met 75 christenen samen te komen om te getuigen, zingen en te bidden. Deze drie ex-gedetineerden hebben hun straf uitgezeten, hebben de genade en liefde van Jezus leren kennen en zijn nu voorgangers geworden. Tijdens het bezoek aan deze gevangenis bracht ons team een flinke doos christelijke boeken met zich mee, zodat de gevangenen tijdens hun detentie opnieuw bemoedigd en geraakt kunnen worden door de liefde van Jezus.

Ook mochten we het vrouwengedeelte bezoeken waarin we vier zusters spraken. Eén vrouw genaamd Binsa zit vast, omdat ze betrokken is geweest bij een drugsdeal. Op het vliegveld vroegen haar man en broer aan haar of ze een pakketje bij zich wilde houden. Ze moest er goed op letten, omdat er ook geld in zou zitten. Toen de politie aan haar vroeg wat erin zat, gaf ze eerlijk antwoord, maar toen ze het pakketje open moest maken zaten er tot haar grote schrik drugs in! Binsa is nu 30 jaar oud, heeft een zoon van 11 jaar en moet helaas nog 5 jaar haar straf uitzitten. Samen met de andere aanwezige christenvrouwen bidt ze voor een kleine ‘kerkzaal’ in de gevangenis om daar God te kunnen aanbidden en ontmoeten.

We zijn dankbaar voor de ontmoetingen met nieuwe gevangenisdirecteuren en hopen de christenen binnen en buiten de gevangenissen te kunnen blijven bemoedigen.  

GEDETINEERDE DENISA: “IK HAATTE GOD”

Gedetineerde Denisa: “ik haatte god”

In april en mei zijn Marius en Roxana (FFF-team Roemenië) weer volop bezig geweest om de vrouwen in de gevangenis te bemoedigen met onderwijs uit de Bijbel. “We zijn nu bij les 7 aangekomen”, vertelt Roxana. “Bij les 7 staat Jezus Christus centraal, we leggen uit wie Hij is, hoe Zijn karakter is en wat Hij ons leerde. Daarna vragen we aan de vrouwen of ze hun hart willen openen voor Hem. Vandaag mochten we opnieuw getuige zijn van een groot wonder.”

Nadat de vrouwen hun hart hadden opengezet voor de genade van God en Jezus hadden uitgenodigd in hun leven, begon *Denisa erg te huilen. Terwijl de tranen over haar wangen rolden, stond ze op en zei ze: dit is voor mij! Dit gaat over mij! Ik moet jullie iets vertellen. *Denisa: “Ik heb God al zo lang gehaat en wilde echt niks met Hem te maken hebben. 12 jaar geleden overleed er iemand die dicht aan mijn hart lag. Ik gaf God de schuld van dit verlies en hield Hem verantwoordelijk. Mijn haat zat zo diep en ik sprak kwaad over God. Nu ik hoor over Jezus en wie Hij werkelijk is, schaam ik mij diep over wat ik heb gedaan. Ik wil terug bij Jezus komen en opnieuw beginnen.” Denisa werd op deze dag, na 12 jaar verlost van de haat, bitterheid en haar schuldgevoelens naar God toe en Hij nam haar in Zijn armen. Aan het einde van deze les zongen we met zijn allen het lied; ‘Heer ik heb U nodig’ en gingen de vrouwen verandert terug naar hun cel.

Een andere gedetineerde *Angela zei het volgende: “ik zit nu twee jaar vast en zal over 1 jaar vrijkomen. Maar sinds jullie in de gevangenis zijn gekomen, verandert de sfeer in de gevangenis ten positieve. Sommige vrouwen zijn niet meer dezelfde sinds ze de Bijbelstudies hebben afgerond. Ze lezen iedere dag uit hun Bijbel en bidden tot Jezus. Bedankt dat jullie de moeite nemen om naar ons toe te komen…”

In juni gaan we opnieuw naar Roemenië om de gevangenisbediening uit te breiden. We zoeken daar naar een echtpaar wat met ‘weinig’ support veel werk zal verzetten voor de gedetineerden.

*De namen en foto’s zijn gefingeerd vanwege privacy redenen.
*Because of security and privacy reasons we change names and pictures.

PRISON UPDATE: AZIE MEI 2019

Prison Update: Azie mei 2019

Om de gevangenen in Azië te bereiken, moet je sterk in je schoenen staan! Zo zijn er deze maand zes zendelingen gearresteerd en beschuldigd van het ‘bekeren’ van mensen. Niet alleen vanwege christenvervolging is het bezoeken van gedetineerden een uitdaging… Ook het reizen naar de gevangenissen toe! Over allerlei bergen, onverharde wegen, steile hellingen en door tropische regenbuien heen kom je ‘doorweekt’ aan op de plek van bestemming. Ons lokale FFF-team is deze paasvakantie naar afgelegen gebieden in een Aziatisch land gereisd om maar liefst drie gevangenissen te bezoeken. “Ook al zijn er grote risico’s, God doet wonderen tijdens onze ontmoetingen met gevangenisdirecteuren en gedetineerden”, vertelt onze teamleider.

Aan iedereen hebben we vertelt dat er hoop is voor hen en dat we van ze houden. Niet alleen in de gevangenis, maar ook als ze vrijkomen.

Gevangenis 1 (23 april):“Een plek waar in totaal 1500 mannen vastzitten, verdeeld over twee blokken. Als eerste mochten we naar blok 1, daar vierden we met vijf christenen het paasfeest. We spraken met hen over onze opgestane Heer en gaven ze o.a. T-shirts en boeken die hen zullen bemoedigen tijdens het verblijf in de gevangenis. In blok 2 kwam ik veel oude schoolvrienden tegen. Deze zijn veroordeeld en nemen nu contact met ons op. We hebben zoveel mogelijk van de liefde van Jezus willen laten zien en deelden ons levensverhaal met hen.”

Gevangenis 2 (24 april): “Na een reis van meer dan 7 uur kwamen we aan bij een voor FFF nieuwe gevangenis! We zijn ruim een uur binnen geweest. In het bijzijn van de gevangenisdirecteur, burgemeester en de lokale pers hebben we de gedetineerden mogen toespreken en zegenen, in woord én daad! Aan iedereen hebben we vertelt dat er hoop is voor hen en dat we van ze houden. Niet alleen in de gevangenis, maar ook als ze vrijkomen. De 96 gedetineerden lagen, zaten en rustten tot deze tijd nog op de harde betonnen vloer en wilden graag een plastic stoel. Vanaf nu hebben ze stoelen om op te zitten en binnenkort kunnen we waardevolle lectuur naar binnen brengen.”

Gevangenis 3 (26 april): “In deze gevangenis met 500 gedetineerden is er een groter wordende groep christenen ontstaan. Een aantal mannen willen zich laten dopen en ze horen maar al te graag over wie Jezus Christus is en wat er staat geschreven in de Bijbel. Ze waren enorm bemoedigd door ons bezoek en blij met de boeken die we hadden meegebracht. We hebben met elkaar kunnen bidden en God gedankt voor Zijn liefde en trouw.”

Hoe lieflijk zijn op de bergen de voeten van hem die het goede nieuws vertelt, die vrede en verlossing laat horen. – Jesaja 52:7