kracht in kwetsbaarheid

Geplaatst op door

kracht in kwetsbaarheid

Wauw! Wat heb ik een bijzondere zendingsreis mogen maken. Ik ben van mijzelf best een controlfreak maar vanaf het moment dat we op Schiphol waren, voelde het gelijk goed om echt alles los te laten en al mijn vertrouwen te hebben in de reisleiders van Freedom For Free. Dit ervaarde ik overigens de hele reis, echt complimenten aan de organisatie!

KRACHT IN KWETSBAARHEID
Op de eerste dag van de reis bezochten we een vrouwengevangenis waar 65 gedetineerden op ons zaten te wachten. Ik mocht gelijk als eerste vertellen wat er in mijn leven was gebeurd en wat ik op mijn geloofsreis had meegemaakt. Daar had ik vooraf heel veel spanning voor. Mijn vrij heftige verleden delen tegenover gevangenen voelde eng en enorm kwetsbaar. Maar de reacties die hierop volgden waren ongekend. Verschillende vrouwen werden zichtbaar geraakt. Je hoorde vrouwen zuchten en opmerkingen maken van verbazing, herkenning en pijn. We zagen hoe meer dan de helft van de aanwezigen tranen in hun ogen hadden staan. Ik voelde eigenlijk vrij snel al een connectie met de vrouwen. Dit zorgde voor een veilig en bijzonder opbouwend gevoel. Ik kreeg te horen dat mijn verhaal er voor zorgde dat mensen hoop kregen. Wauw! Dat had ik niet gedacht. Na afloop ontving ik van bijna alle vrouwen een stevige knuffel. Eigenlijk een verhaal waar ik mijzelf eerst zo voor schaamde, bracht nu iets moois.

"Andere mannen stootten elkaar aan en herkenden zichzelf in het verhaal, of ze werden boos op
het onrecht wat mij was aangedaan. Zij kwamen voor mij als hun 'zusje' op."

VRIJ VAN OORDEEL
Ook tijdens een bezoek aan de zwaar bewaakte mannengevangenis mocht dit zo zijn. We bezochten een plek waar de zwaarste criminelen van het land vaak levenslang zitten opgesloten. Meer dan vijftig bewakers als begeleiders en gedetineerden zaten in een zaal. Emotieloze afstandelijke blikken staarden naar ons. We begonnen met een gebed en zongen een Roemeens lied: “Mijn Heer ik heb U nodig”! Hierna deelde ik opnieuw mijn getuigenis en vele mannen werden ook zichtbaar geraakt. Andere mannen stootten elkaar aan en herkenden zichzelf in het verhaal, of ze werden boos op het onrecht wat mij was aangedaan. Zij kwamen voor mij als hun 'zusje' op.
Ook daar merkte en voelde ik geen oordeel, maar juist veiligheid ( wat bijzonder is als je tegenover criminelen staat) dit was echt Gods aanwezigheid en zijn liefde die alles overtrof. Dit deed mij heel veel. Om maar niet te spreken over de grote dankbaarheid van deze mannen die na afloop hun dankbaarheid betuigden aan ons dat we hen hadden bezocht. We deelden onder andere Bijbels uit en vertelden aan iedereen de woorden van redding door Jezus Christus.

EEN PERSOONLIJK GOD
Gods aanwezigheid en liefde heb ik de hele week mogen ervaren. Of het nu in een gevangenis was, of in een taxi. Overal was Gods liefde door de mensen heen merkbaar. Specifieke dingen waarvoor we hadden gebeden gebeurde kort erna, of in de dagen die volgden. Om dan afscheid te moeten nemen van het lokale zendingsteam was heel emotioneel. Ik denk dat dit genoeg zegt over hoe snel je mensen in je hart sluit. Ook op persoonlijk vlak mocht ik een grote groei meemaken. Doordat ik al mijn schaamte in het licht heb gebracht, zal dit de rest van mijn leven een zegen zijn.

"Het was de meeste bijzondere reis van mijn leven. Ik hoop dan ook dat ik het ooit nog een keer mee mag maken."

Nogmaals bedank ik Freedom For Free voor hun goede zorgen en de geweldige organisatie van deze reis!
Juliët Onderwater

op zoek naar hoop

Geplaatst op door

op zoek naar hoop

Eind november vertrokken mijn man en ik, als onderdeel van een team, naar Curaçao. Het was voor ons 2 jaar geleden dat we daar waren en in de gevangenis mochten getuigen van Wie Jezus Christus is en voor hen kan zijn.

WOORDEN VAN OPBOUW & BEMOEDIGING
Een week lang kregen we toegang om de celblokken in te gaan. We werden door de gedetineerden met open armen ontvangen. Dit komt vooral omdat stichting Freedom For Free al zoveel jaren trouw is om hen te bezoeken en te bemoedigen. Diverse teamleden en vrijwilligers werden al herkend! Het is verbazingwekkend hoe creatief we konden zijn in het brengen van onze “boodschap”. Om maar eens een voorbeeld te noemen: een soort zwabber (ook wel mop genoemd) werd door een vrijwilliger vastgegrepen om zichtbaar te maken dat je “vast kunt houden” aan vuil, zonde, verkeerde gewoonten en verslaving. Je kunt ervoor kiezen om die vuile mop los te laten! Diezelfde zwabber werd later gebruikt in het gesproken Woord; omgekeerd met de houten stok naar boven, de vieze mop onderaan bungelend. De les was duidelijk: Jezus heeft zonde en dood overwonnen aan het hout, het kruis. Door Zijn overwinning kunnen wij samen overwinnen met Hem!

EEN WELKOME AFWISSELING
Heel bijzonder was het om in totaal 5 “workshops” te kunnen geven om, samen met een groep gedetineerden, een armbandje te maken. We hadden voor hen een ruime sortering kruisjes, kralen en zogenaamde letterkralen om uit te kiezen. De vrouwen van het team hielpen de armbanden maken en de mannen schoven aan voor een goed gesprek. Het was ontroerend om te zien hoe grote, stoere mannen bezig waren met kralen. De meesten zochten ook letterkralen uit met bijvoorbeeld de eerste letter van de naam van hun vrouw of kind. Even creatief bezig zijn is een welkome afwisseling in deze gevangenis, waar helaas nog te weinig activiteiten worden aangeboden.

"Ik schat dat de leeftijden varieerden van 16 tot 60 jaar.
Er kwam een intense bewogenheid voor deze vrouwen over me heen."

HOOP OP EEN ANDER LEVEN
Wat mij persoonlijk diep heeft geraakt, was het bezoek dat we brachten aan de barakken van de vluchtelingen. De meesten van hen zijn over zee gevlucht vanuit Venezuela, op zoek naar een betere toekomst. Toegerust met een doos Spaanstalige Bijbels en vergezeld van een Spaans sprekende gedetineerde voor de vertaling stapten we eerst de vrouwenbarak binnen. Een rijke schakering vrouwen zat op stoeltjes ons al op te wachten, velen met een eerder gekregen Bijbel in de hand. Ik schat dat de leeftijden varieerden van 16 tot 60 jaar. Er kwam een intense bewogenheid voor deze vrouwen over me heen. Wat een voorrecht om dan van God spontaan de woorden te ontvangen die deze vrouwen nodig hadden. Na afloop kregen we nog bijna 1 uur extra tijd om met hen door te brengen. Dat hebben we gedaan, ongemakkelijk knielend op de harde vloer, biddend, troostend, met onze vingers hun tranen wegvegend (geen zakdoekjes aanwezig). Ik had nog zoveel langer willen blijven!! Ook in de mannenbarak verzamelde zich een grote groep, er werden Bijbels uitgedeeld en we konden vrijuit het Evangelie delen. Na afloop hebben de mannen hardop, en velen met passie, het gebed van Aad (mijn meereizende echtgenoot) na gebeden: of God hun zonden wilde vergeven en in hun leven wilde komen.

“t Werk van God is niet te keren; omdat Hij er over waakt en de Geest doorbreekt de grenzen die door mensen zijn gemaakt.”
Lied: Samen in de naam van Jezus (Opwekking 167)

DANKBAARHEID
Ik ben dankbaar dat we deze reis opnieuw konden maken. Ik heb bevestigd gekregen wat ik eerder ervaarde: "God kan iedereen gebruiken om van Hem te getuigen en leeftijd is zeker GEEN belemmering." We mogen uit blijven reiken naar de ander, of het nu in het buitenland is of op ons eigen plekje.

Ria Snoep

Ooggetuige // U maakt ons één

Geplaatst op door

u maakt ons één

Vanuit onze trainingsschool Wholehearted reisden een aantal deelnemers af naar Azië X om mee te werken in het zendingsveld. Simon van Roest vertelt hieronder over zijn ervaringen op deze reis en hoe hij leert dat er kracht uit gaat van eenheid en verbinding in het Lichaam van Christus.

VERVULD MET VREUGDE
Als ik terugkijk naar de reis naar Azië X, wordt ik vervuld met vreugde. Ik heb er echt van genoten om de Heer te mogen dienen en Hem te zien werken tijdens deze reis. Met een team van vier vertrokken we naar Azië X. Het programma voor deze reis bestond de eerste dagen uit het hebben van tijd met het team. De laatste dagen werd er een jongerenconferentie gehouden.
Als ik heel eerlijk ben, ging ik mee op reis voor die laatste drie dagen. Ik wilde (en wil) graag voor God werken, omdat ik enthousiast ben over wie Hij is en wat Jezus heeft gedaan. Die eerste dagen van de reis had ik misschien al een beetje afgeschreven. Tijdens een van de eerste dagen gingen wij, met het team van de bijbelschool, de bergen in samen met een teamlid van Azië X. We kwamen op een uitkijkpunt en al kletsend en lachend (ja er wordt ook veel gelachen tijdens een missiereis) genoten we van het uitzicht. Op dat moment viel ineens voor mij het kwartje ‘op dit moment wordt er gebouwd aan relatie’. We brachten tijd door met elkaar en leerden elkaar daardoor kennen. De dagen die ik had afgeschreven, werden super waardevol om met elkaar te verbinden. Zoals een gebouw wordt gebouwd, en dat simpelweg tijd kost, zo werkt het ook met relaties onderling. Het kost tijd om een relatie op te bouwen, en daarvoor is het van belang om met elkaar te zijn. Als er alleen maar gewerkt wordt, dan ga je hier aan voorbij. We zijn er om elkaar te helpen groeien vanuit relatie. Zo werkt het ook met onze relatie met God. We kunnen gefocust zijn op het ‘doen’ voor Hem. Zelfs als we dat doen met alle goede intenties, gaan we voorbij aan het bouwen van een relatie met Hem. Door gewoon met Hem te zijn, één op één. Vanuit zo’n relatie met Hem, kan er van Zijn liefde worden uitgedeeld.

GEVANGENISBEZOEK
Het moment dat we de gevangenis in kwamen valt bijna niet te beschrijven. Terwijl je – gescheiden door tralies – met elkaar praat, bidt en getuigt, ontvang je zo veel liefde voor je broers en zussen in de gevangenis. Ondanks dat je ze niet kent, voel je gelijk een hele diepe verbondenheid. We ervaren dat het echt ons geloof in Christus is dat ons op die hele diepe manier verbind. Het is wonderbaarlijk om te zien hoe de gemeente in de gevangenis groeit. We zijn onder de indruk en beseffen hoeveel we kunnen leren van de manier van toewijding aan de Heere Jezus die er is binnen de gevangenis.

“Soms kunnen wij druk zijn met hoe ons kerkgebouw er uit ziet, hoe de muziek klinkt of zelfs hoe we gekleed zijn.”

LOKALE GEMEENTE
Op zaterdag mochten we spreken tot een gemeente, in een kerkje dat gemaakt is van bamboe en golfplaten. Met ongeveer 40 broers en zussen werd er aanbeden en geluisterd naar Gods woord. Soms kunnen wij druk zijn met hoe ons kerkgebouw er uit ziet, hoe de muziek klinkt of zelfs hoe we gekleed zijn. Bij deze gemeente merkte ik oprecht wat een voorrecht het is om samen te kunnen komen met verwachting en als doel om God te ontmoeten. De ontmoeting met God staat bovenaan en daarbij vallen andere zaken in het niet.

JONGERENCONFERENTIE
Het was heerlijk om met de jongeren, drie dagen lang, God te zoeken. Op de tweede dag werden veel jongeren aangeraakt, doordat zij onder de indruk kwamen van Gods heerlijkheid. Dit veranderende de atmosfeer op de conferentie. De jongeren kregen meer en meer ontzag voor de heiligheid van God. Niemand kon meer ontkennen dat God leeft, beweegt en heerst.

Super dankbaar en vol vreugde kijk ik terug op deze reis. Als ik nu het boek Handelingen in de Bijbel lees, herken ik hoe Paulus leefde. Hij ging, bleef een paar dagen, ontmoette broers en zussen, verkondigde het evangelie en was onder de mensen. 
Simon van Roest

OOGGETUIGE // DE ENIGE GOD

Geplaatst op door

DE ENIGE GOD

Vanuit onze trainingsschool Wholehearted reisden een aantal deelnemers af naar Azië X om mee te werken in het zendingsveld. René van Vulpen vertelt hieronder over zijn ervaringen op deze reis en hoe hij onder de indruk komt van de enige God.

INDRUK VAN HET LAND
In de hoofdstad begeleidde een broeder van team Azië X ons op een bezoek in één van de grootste tempels van het land om meer van de cultuur en de gewoontes te leren kennen en begrijpen. We liepen de openlucht-tempel binnen en ik zag dat de overledenen openlijk werden verbrand. Ze werden geofferd aan de afgoden. Ik rook de lijken en verbrande haren. Het as van de overledenen kwam in de rivier terecht. Lopend over de brug zien we drie priesters, geheel verkleed en hun gezicht geverfd, zittend bij een tempel. De blik in hun ogen is niet het licht, maar de duisternis. Er komt een vrouw langs en zij wil ons kettinkjes verkopen met duivelse tekens erop. Ook een stip op het voorhoofd is mogelijk. Rechts van ons zitten ‘waarzeggers’ die handoplegging doen en toekomstvoorspellingen. Dit is écht de meest heftige plek die ik in mijn leven gezien heb. Een plek waar letterlijk alles wat leeft de dood ademt! De lokale bevolking aanbidt echt alles en bijna overal is een afgod voor.

UITDELEN
We mochten in de kerk en gevangenis getuigen over wat de Heere Jezus in ons leven gedaan heeft. In aardse begrippen was ik rijk, maar geestelijk zo dood als een pier. Door Zijn bloed ben ik gered en heb mogen kiezen om Hem te volgen en te mogen groeien en te delen in Zijn verlangen(s). We konden tot steun zijn, bemoedigen en voor veel van hen bidden. De samenwerking met het team Azië X was echt één door de Geest.  Een wederzijdse oprechtheid en echtheid in onderlinge liefde voor elkaar en de dankbaarheid om met elkaar te mogen dienen. Bijzonder om dit zo te mogen ervaren en deel te mogen zijn van een familie in Christus aan de andere kant van de wereld.

DE CONFERENTIE
De tweede en de derde dag hebben we de jongeren mogen bedienen en hier heb ik de kracht van God mogen zien en mogen ervaren. Markus 16 vers 15-20 is werkelijkheid geworden, jongeren getuigen over ontmoetingen met Jezus en de hemel, velen worden bevrijd en er vindt heling plaats, wat een contrast met de tempel die ik de eerste dag zag. God heeft laten zien dat er 1 God is en dat er geen andere goden aanbeden mogen worden dan Hij alleen! Er is maar één weg en één waarheid naar het Leven en dat is Jezus christus!

“De Heere dan is, nadat Hij tot hen gesproken had, opgenomen in de hemel en heeft Zich gezet aan de rechterhand van God, maar zij gingen overal heen om te prediken, en de Heere werkte mee en bevestigde het Woord door de tekenen die erop volgden. Amen.” Markus 16: 19,20

PERSOONLIJK
Bijzonder rijk en enorm dankbaar ben ik om mee te mogen werken in Zijn plan. Ik ervaar dit steeds meer door heel dicht bij Hem te zijn en te blijven. Door iedere keer meer te verlangen naar Hem en met Hem te zijn (intimiteit), groei ik steeds meer in identeit en autoriteit. Ik heb persoonlijk mogen zien dat de vrucht en gaven van de Geest ontwikkelt worden door Hem in ons en dat Hij degene is die bepaald op welke wijze, wanneer en door Wie Hij heen zal werken (Galaten 5: 22 en 1 Korinthe 12: 5-11). Als we Hem laten leiden, leidt Hij ieder naar Jezus Christus.

The Holy Spirit is the one who leads us to The Truth!
René van Vulpen

GETUIGENIS // WAT GOD IN 2 JAAR KAN DOEN

Geplaatst op door

GETUIGENIS //
WAT GOD IN TWEE JAAR KAN DOEN …

Door omstandigheden stond het leven van Henk eind 2016 totaal op zijn kop. Zijn vertrouwen in mensen was tot een nulpunt gekelderd en ook lichamelijk en geestelijk zat hij er doorheen. “Toch was er één ding wat ik zeker wist, Jezus laat me nooit in de steek. Daarom kon ik niet anders dan de Bijbel lezen, bidden en aanbiddingsmuziek luisteren, vertelt Henk.”

Totaal onverwacht ontving ik in juni 2017 een uitnodiging om voor een week met Freedom For Free naar Roemenië te gaan. “Bereidt je getuigenis in het Engels voor om deze met de gevangenen te delen?”, dat was de enige informatie die ik van te voren had ontvangen.

Die week is voor mij levens veranderend geweest. Het getuigen in de gevangenis, bidden met zigeuners en het zingen in het vrouwen opvanghuis (Mana Deschisa) raakte me zo in mijn hart dat ik huilend de week door ben gegaan. De ogen van deze mensen veranderde zo wanneer we ze over Jezus Christus vertelden…. Tijdens een dienst in de plaatselijke gemeente bad ik mee en door de kracht van de Heilige Geest werden mensen bevrijd, genezen en hersteld! Ik ervoer zo’n enorme kracht dat tijdens het bedienen van mensen spontaan mijn arm begon te trillen. De Heilige Geest vulde mijn hart met bewogenheid voor de mensen. Daardoor kreeg ik het verlangen om meer over de Heilige Geest te ontdekken en overal van Jezus te getuigen.

Toen ik thuis kwam was ik enorm veranderd en dat merkte mijn vrouw ook. Ik bad voor mensen die problemen hadden met angstige dromen en voor pijnlijke knieën. Ze ervoeren de kracht van God, rust en werden genezen! Ruim een jaar ben ik mijzelf gaan verdiepen in de Persoon van de Heilige Geest en dat is een bijzondere tijd geweest. Conferenties bezoeken, Bijbelstudies volgen, boeken lezen, YouTube preken luisteren en profetieën ontvangen…  Ik leerde de Heilige Geest steeds meer kennen en wilde Jezus dienen. Op een gegeven moment bad ik tot Jezus en zei ik: ‘hier ben ik… Uw dienaar, U mag mij helemaal hebben, mijn gezin, huis, geld, alles wat ik heb’. En toen brak er een nieuw seizoen aan. God ging mij gebruiken in Zijn Koninkrijk. Ik reisde naar Ghana en Roemenië voor evangelisatie en diende bij meerdere zendingsprojecten. Bijna dagelijks ontmoet ik mensen in mijn woonplaats en mag ik met hen bidden. Ik getuig van Jezus Christus en zie ze tot bekering komen.

Jezus, hier ben ik.

HENK

Ik dank God en Jezus dat ik meer van de Persoon van de Heilige Geest heb mogen leren kennen. Mijn leven is zo vol van vreugde geworden! Ik leer nu steeds meer kijken en luisteren met de ogen en oren van God. Mijn kinderen zeggen, er is veel meer Jezus bij ons in huis gekomen… Dank U Heilige Geest.

Mattheüs 25:40 en 28:17-19.

REISVERSLAG // GOD GEEFT STOUTMOEDIGHEID

Geplaatst op door

Reisverslag //
God geeft stoutmoedigheid

Het waren zeven lange dagen in Roemenië met een VOL programma! Toch zat ik op de terugreis naar Nederland stuiterend in het vliegtuig. Ik dacht bij mijzelf: “Hoe is dit nu mogelijk?”
Nou dit is de reden: ik heb ‘gevangenen’ hun leven aan Jezus Christus zien geven. Iets mooiers dan dit is er niet.

Tijdens de reis ontdekte ik wat voor kracht er is in het vertellen van je persoonlijk getuigenis. In één van de gevangenissen deelde ik mijn levensverhaal. Tijdens dit moment was er een gedetineerde met een enorme lichaamsbouw die plotseling ging staan en het gesprek met mij aanging. Ik geef hem even de naam Paulus. Paulus is een ex-maffiabaas die nog vele decennia achter de tralies moet doorbrengen om wat hij heeft gedaan. Hij is enige tijd geleden tot geloof gekomen en spreekt met passie en kracht over Jezus in de gevangenis. Nu stond Paulus voor me en vroeg hij of hij voor mij mocht bidden. Ik stemde daar mee in en voordat ik het wist stonden er 16 gedetineerden om mij heen om voor mij te bidden! De atmosfeer in die ruimte veranderde door de tastbare aanwezigheid van God. God was duidelijk aan het werk, ook in mijn hart.

Nu stond Paulus voor me en vroeg hij of hij voor mij mocht bidden. Ik stemde daar mee in en voordat ik het wist stonden er 16 gedetineerden om mij heen om voor mij te bidden!

TOINE

Er is nog een moment dat mij is bijgebleven, namelijk tijdens een bezoek aan een andere gevangenis. Na het delen van de boodschap en het bidden straalden de ogen van de mannen nu leven uit in plaats van een doffe blik. We zagen de gedetineerden elkaar zelfs verdringen achter de tralies om ook iets van het evangelie te kunnen horen. Ze staken daarbij hun handen door de tralies om ons de hand te schudden en hun verhaal te delen. We beseffen het niet altijd, maar er is een grote honger naar de blijde boodschap van Jezus Christus. De Heilige Geest deed een prachtig werk in ons allemaal.

Wat ik heb geleerd op deze reis is dat God ons vrij- en stoutmoedigheid wil geven om mensenlevens krachtig aan te raken, te veranderen én te redden. Dat doet Hij door Zijn Heilige geest, DOOR ONS heen! We reisden naar Roemenië om gedetineerden te zegenen en te bemoedigen, maar we werden zelf gezegend en bemoedigd. Ons doel was om de genadeboodschap van Jezus te vertellen en de bijzondere uitwerking daarvan in mensenharten.

Groet van Toine

“De Geest van de Heer rust op mij, want hij heeft mij gezalfd. Om aan armen het goede nieuws te brengen heeft Hij mij gezonden, om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken …” | Lucas 4:18

GROEPSREIS: “IK EN JEZUS SAMEN”

Geplaatst op door

GROEPSREIS: “IK EN JEZUS SAMEN”

De reis naar Roemenië heeft mij zoveel gebracht! Het evangelie is meer tot leven gekomen voor mij. Ik ben weer terug bij de basis. Ik en Jezus samen, ‘stil zijn bij Hem’, geen verplichting voelen naar iemand, maar leren luisteren en wachten tot de Heilige Geest tot mij spreekt. Meebewegen met Hem in plaats van dat Hij ‘moet’ meebewegen in de dingen die ik voor ogen heb (zelfs in de kerk).

Jezus maakt iedereen vrij
Jezus heeft weer oprechte bewogenheid in mij naar boven gebracht. Hij heeft mij laten zien, dat bewogenheid niet alleen is het lichamelijke verzorgen, maar ook de ziel. Houd van je naaste, want Jezus houdt ook van jou. Laat zien dat je om ze geeft, neem echt de tijd voor ze en luister naar hun verhaal, sla een arm om hen heen, bemoedig hen. En dan ontvang je zoveel liefde terug! Door alle ervaringen met daklozen, gevangenen, verslaafden, vrouwen uit het opvanghuis, heb ik ook met eigen ogen mogen zien dat Jezus een mens niet veroordeelt. Hij ‘bengelt’ onze fouten niet continu voor onze neus, maar wil ons écht allemaal vrijmaken door Zijn bloed. Wie ben ik dan nog om een ander te veroordelen… Ik zou soms willen dat ik het geloof en de liefde van sommigen van hen had, zo stralend!

Tenslotte heb ik ook persoonlijk herstel mogen vinden voor dingen waarvan ik dacht dat Zijn vrede erover was, maar waar God mij liet zien dat ik Zijn liefde nog niet volledig had ontvangen in elk stukje mijn hart. Dat laatste stukje heeft Hij nu genezen. Het wonderlijke is dat de Heilige Geest nu ook daar kan wonen en er gaat weer een hele nieuwe wereld voor me open. Het Woord en de liederen komen dieper binnen dan voorheen, alsof er een nieuwe en diepere grondlaag is aangeboord.

Inge
Roemenië, november 2018

VROUWENREIS: ‘MORE LOVE, MORE POWER’

Geplaatst op door

De vrouwenreis naar Roemenië heeft mij veel gebracht. Wat al zo lang op slot zat in mijn leven, is opengebroken. Er is een diep herstel in mij begonnen. God is zo goed geweest voor mij en daar wil ik graag van vertellen:

Vrouwenreis: ‘more love, more power’

“Mijn instelling was om te dienen, maar ik was verrast dat God ook iets met mij voor had.”

Ik keek ernaar uit om tijdens deze reis veel mensen te helpen. Mijn instelling was om te dienen, maar ik was verrast dat God ook iets met mij voor had. Het was niet in mij opgekomen dat ik tijdens de reis iets van Hem zou ontvangen voor mijn eigen leven. Halverwege de reis liep ik zelf helemaal vast en wilde ik ermee stoppen. Op mijn kamer bad ik tot God en kwam er een vers uit een lied in mijn gedachten: “If you let me reach you, I can teach you”. In mijn hart was er een grote strijd of dat ik terug naar Nederland zou gaan, of zou blijven.

“Die steen was het slot van mijn hart wat eraf viel. Hierdoor kon ik God eindelijk ervaren.”

Die ochtend heb ik aan de groep vrouwen vertelt over mijn innerlijke strijd en het persoonlijk vastlopen. De acceptatie en de liefde die ik kreeg van de vrouwen was zeer helend. Op diezelfde dag, was er een voorganger van een kerk die een gebed uitsprak. Tijdens dit gebed zag hij iemand liggen op een operatietafel en moest hij denken aan een steen die hij weggerold zag worden. Dat ging over mij! Die steen was het slot van mijn hart wat eraf viel. Hierdoor kon ik God eindelijk ervaren. De dagen die daarop volgden kregen voor mij een hele andere betekenis: God gaf mij innerlijke rust! Nog steeds ben ik verwonderd over wat God heeft gedaan en Wie Hij is.

Als afsluiting van de reis hebben we avondmaal gehouden aan een prachtig meer. En raad eens? Hierbij kregen we allemaal een steen in onze hand. Deze stond symbool voor wat ons tot last kon zijn in onze relatie met God. We mochten de steen in de diepte van het meer gooien en afstand doen van de last in ons hart. Na het weggooien van mijn steen, brak ineens de zon door en ervoer ik Gods liefde, gerechtigheid en genezing.

Ik mag opnieuw beginnen en leer Gods liefde en genade nu echt kennen. Niet met mijn hoofd, maar met mijn hart!

Marleen
Roemenië, november 2017

MANNENREIS: “ZWEET, ONTROERING EN HOOP”

Geplaatst op door

MANNENREIS: “ZWEET, ONTROERING EN HOOP”

Humor op de heenreis

Op een donderdag vertrokken we met onze ploeg naar Roemenië. Tijdens de heenvlucht wilde onze Cabin Crew graag weten wat ons bracht naar Roemenië. De purser en stewardessen kwamen steeds terug naar onze groep! Zo blokkeerden ze met hun ‘wagentje’ steeds het gangpad, waardoor er zelfs een rij mensen vormde die toch echt naar het toilet moesten gaan. Blijkbaar vonden ze de nood in Roemenië belangrijker dan de nood van de mensen op het vliegtuig. [pullquote align=”left”] De reis naar Roemenië was tot de nok toe gevuld met zweet, ontroerende ontmoetingen en een hoop nieuwe ervaringen. [/pullquote]

Zweet, ontroering en hoop

De reis naar Roemenië was tot de nok toe gevuld met zweet, ontroerende ontmoetingen en een hoop nieuwe ervaringen. Doel van de reis was het verder helpen klaarmaken van een opvanghuis van Mana Deschisa. Een fantastisch project, opgezet door Marshall & Larissa McKenna. Zij halen vrouwen en hun kinderen uit de prostitutie en levensbedreigende situaties, bieden ze onderdak, helpen ze af te kicken en herstelprogramma’s te volgen. Het was een eer hen te mogen helpen.

“Toen brak mijn hart en schoot mijn liefdesmeter spontaan omhoog en verdween mijn frustratiemeter. “Hier doen we het voor!”

From hero-to-zero-in-2,5-uur…

De eerste dag werd mijn geduld echt getest. Omdat de winters zeer koud zijn, gingen we aan de slag om steenwol aan te brengen op de houtskeletbouw. Al na twee uur van blootstelling aan steenwol werd ik helemaal geïrriteerd. Letterlijk en figuurlijk. In het begin stond mijn liefdesmeter op 100 en mijn frustratiemeter op 0. Na 2,5 uur was dit echter volledig omgedraaid. Het was heet, ik had overal jeuk (ondanks de speciale kleding) en ik vroeg me af: “wat doe ik hier!?”. En juist op dat moment keek ik vanaf de eerste verdieping naar buiten en zag ik een vrouw van Mana Deschisa stilletjes voorbijlopen, op weg naar het groentetuintje. Toen brak mijn hart en schoot mijn liefdesmeter spontaan omhoog en verdween mijn frustratiemeter. “Hier doen we het voor!”

“We mochten de vrouwen laten zien dat er ook mannen zijn die het goede met ze voor hebben.”

De tijd in Roemenië was intensief, ontnuchterend (menig inwoner leeft onder de armoedegrens), maar bovenal levensveranderend. We mochten het project echt verder helpen en de vrouwen van Mana Deschisa laten zien dat er ook mannen zijn die het goede met ze voor hebben. Ook hebben we gevangenen bemoedigd en onder allerlei omstandigheden mogen meemaken hoe onze ploeg door God diep in het hart geraakt werd. Het was een bijzondere reis, die ik niet snel zal vergeten!

Ernst Jan Nieuwland
Roemenië, mei 2016

MANNENREIS: ‘GODS LIEFDE WERD TASTBAAR’

Geplaatst op door

Mannenreis: ‘Gods liefde werd tastbaar’

De mannenreis naar Roemenië heeft een diepe indruk op mij gemaakt! Ik denk er nu bijna twee jaar later nog dagelijks aan terug. En dan te bedenken dat ik uiteindelijk ben meegegaan omdat mijn vrouw en kinderen mij hebben gestimuleerd.

“Tot diep in de nacht waren er goede gesprekken over diepe geloofsvragen.”

Ik werd meegevraagd op reis om verder te bouwen aan een opvanghuis voor vrouwen die uit de prostitutie kwamen en los wilden komen van hun verslaving(en). Als loodgieter van beroep paste dat wel in mijn straatje. Voor deze reis wilden we sponsorgeld ophalen en dat ging op een zeer bijzondere en wonderlijke manier! Ik had nooit verwacht dat zoveel mensen spontaan op het verzoek reageerden en wilden helpen. Eigenlijk is het de hele reis zo wonderlijk verlopen. De onderlinge band tussen alle mannen was heel goed. We hebben tot diep in de nacht goede gesprekken gehad over diepe geloofsvragen en persoonlijke belevingen, heel waardevol.

“De liefde van alle zendelingen en de kerkdienst was daar zo indrukwekkend.”

Samen met alle mannen hebben we keihard gewerkt om zoveel mogelijk werk te verrichten. We hadden maar 1 doel; het huis zover mogelijk af te krijgen. Wel moest ik als ‘vakman’ soms wennen aan de uitvoering van de werkzaamheden, dat druiste compleet in tegen mijn manier van werken. Maar de warmte, de liefde van alle zendelingen en de kerkdienst was daar zo indrukwekkend. Ik heb echt ervaren dat als je liefde geeft aan iemand die het nodig heeft, je Gods liefde ruimschoots terugkrijgt.

“De reis heeft mij blijvend veranderd in hoe ik nu mijn leven leef.”

Het meest waardevolle voor mij was, gek genoeg, dat ik tot drie keer toe spontaan moest huilen. Ik voelde Gods liefde voor mij en dat had ik nog nooit op die manier ervaren. Ook het bezoek aan de mannengevangenis heeft mij erg geraakt en het heeft me bemoedigd dat we daar diezelfde liefde van God mochten uitdelen aan de gedetineerden. De reis heeft mij blijvend veranderd in hoe ik nu mijn leven leef en ik kijk er met grote dankbaarheid en blijdschap op terug.

Jan Pieter
Roemenië, mei 2016